Category: Appam

Jan 8 – GOD OF PEACE!

“For He Himself is our peace, who has made both one and has broken down the middle wall of separation…” (Ephesians 2:14).

Jesus Christ is one to break the wall of separation. He is the one to bring peace. That day there was a wall of separation in between the Israelites and the gentiles. The promises and the covenants of God belonged to the Israelites alone. The Israelites and the gentiles were hostile to each other. But Jesus Christ, who brings peace, broke the middle wall of separation and made both sides to unite. There was no fight or confusion, after the wall of separation was broken.

Jesus Christ held the hands of the Israelites with one of His nails pierced hands and the gentiles with the other. He has united both sides. In Christianity, the Israelites and the gentiles remain as brothers. Since Jesus Christ is the bridge of unification, you have received peace from both God and His children.

For many years, people ruled the nation of Germany by splitting it into two as West Germany and East Germany and constructed a wall of separation in between. Even though the wish of the people was to live together, their governments differed and remained as the walls of separation. After many years, the wall got broken, and both sides got united. The families, which were divided got united. The people were immensely happy and took the small stones of the broken wall to preserve as memorials.

What is the cause of these separations? Hostility encourages separations. In the Old Testament, the laws and the circumcision remained as the walls of separation between the gentiles and the Israelites. But Jesus Christ destroyed those laws and circumcision with His death, nailed them on the cross and triumphed. He brought peace in between both the Israelites and the gentiles.

Today, several types of walls of separation arise in the churches and also in the families. The process of sharing the ancestor’s properties end in hostility and becomes a wall of separation between the families which had been living in harmony thus far. Many factors like caste and religious differences, wealth, status, educational level and colour remain as walls of separation. Dear children of God, when you bring these issues to Jesus Christ, He will solve your problems, break the walls of separation and graciously command you peace.            

To meditate: “But now in Christ Jesus you who once were far off have been brought near by the blood of Christ” (Ephesians 2:13).

Jan 8 – சமாதானக் காரணர்!

“எப்படியெனில், அவரே நம்முடைய சமாதான காரணராகி, இருதிறத்தாரையும் ஒன்றாக்கி, பகையாக நின்ற பிரிவினையாகிய நடுச்சுவரைத் தகர்த்து” (எபே. 2:14).

 இயேசு பிரிவினைச் சுவரைத் தகர்க்கிறவர், சமாதானத்தின் காரணர். அன்று இஸ்ரவேலருக்கும், புறஜாதியாருக்கும் இடையே ஒரு தடுப்புச் சுவர் நின்றது. கர்த்தருடைய வாக்குத்தத்தங்களும், உடன்படிக்கைகளும் இஸ்ரவேலருக்கே சொந்தமாக இருந்தன. இஸ்ரவேலரும் புறஜாதியாரும் ஒருவரையொருவர் பகைத்தார்கள். சமாதானக் காரணராகிய இயேசுவோ, பகையாக நின்ற பிரிவினைச் சுவரைத் தகர்த்து, இருதிறத்தாரையும் ஒன்றாக்கினார். இருதிறத்தாருக்கும் இடையே இருந்த பிரிவினைச் சுவர் தகர்க்கப்பட்ட பிறகு அங்கு சண்டையுமில்லை, குழப்பமுமில்லை.

 இயேசு ஆணிகளால் கடாவப்பட்ட ஒரு கரத்தினால் இஸ்ரவேலரின் கரங்களைப் பிடித்தார். மறுகரத்தினால் புறஜாதியாரைப் பிடித்தார். இரண்டு பேரையும் ஒன்றாய் இணைத்துவிட்டார். கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தில் இஸ்ரவேலரும், புறஜாதியாரும் சகோதரர்களாய் விளங்குகிறார்கள். இயேசு இணைப்பின் பாலமானபடியினால், தேவனிடத்திலும், தேவபிள்ளைகளின் மத்தியிலும் நீங்கள் சமாதானத்தைப் பெற்றிருக்கிறீர்கள். இனி தடுப்புச் சுவர் ஒன்றுமில்லை.

ஜெர்மனி தேசத்தை, மேற்கு ஜெர்மனி என்றும், கிழக்கு ஜெர்மனி என்றும் பிரித்து, தடுப்பு சுவரை உண்டாக்கி, பல ஆண்டுகாலங்கள் ஆண்டார்கள். இரண்டு தேசத்து மக்களும் ஒன்றாய் இணைந்து வாழ விரும்பினபோதிலும், அரசாங்கங்கள் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டு தடுப்புச்சுவராய் நின்று கொண்டிருந்தன. எத்தனையோ ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு, அந்த சுவர் உடைக்கப்பட்டு இரண்டு தேசங்களும் ஒன்றாய் இணைந்தன. பிரிந்திருந்த குடும்பங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. ஜனங்களுக்கு அளவில்லாத ஆனந்தம். அந்த சுவர் உடைக்கப்பட்டபோது, நினைவுச் சின்னமாக அதன் உடைந்த கற்களை எடுத்துச் சென்றார்கள்.

பிரிவுக்கு காரணம் என்ன? பகை. பகைகள் பிரிவினையை வளர்க்கின்றன. பழைய ஏற்பாட்டில் நியாயப்பிரமாணம் புறஜாதியாரிலிருந்து இஸ்ரவேலரை வேறு பிரித்த தடுப்புச்சுவராய் விளங்கியது. விருத்தசேதனம் இஸ்ரவேலரையும், புறஜாதியாரையும் பிரித்த மதிற்சுவராய் விளங்கியது. ஆனால் இயேசு அந்த சட்ட திட்டங்களையும், விருத்தசேதனத்தையும் தன் மரணத்தினால் அழித்து, சிலுவையின் மேல் ஆணியடித்து, வெற்றிச் சிறந்தார். புறஜாதியாருக்கும், இஸ்ரவேலருக்குமிடையே சமாதானத்தைக் கொண்டு வந்தார்.

  இன்றைக்கு சபைகளிலும், குடும்பங்களிலும்கூட பலவிதமான தடுப்புச் சுவர்கள் எழும்புகின்றன. ஒன்றாக இருந்த வீட்டில் பாகப்பிரிவினையை ஏற்படுத்தி, மத்தியில் சுவர் ஒன்று எழுப்பி, வீட்டை இரண்டாகப் பிரித்து விடுகிறார்கள். ஜாதி, மதபேதங்கள், செல்வம், பதவி, படிப்பு, பட்டம், நிறம் எல்லாமே தடுப்புச் சுவர்களாக எழும்புகின்றன. தேவபிள்ளைகளே, நீங்கள் இவற்றை இயேசுவிடம் கொண்டு வரும்போது, உங்கள் பிரச்சனைகளை அவர் தீர்த்து, தடுப்புச் சுவர்களை உடைத்து சமாதானத்தைத் தந்தருளுவார்.

நினைவிற்கு:- “முன்னே தூரமாயிருந்த நீங்கள் இப்பொழுது கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினாலே சமீபமானீர்கள்” (எபே. 2:13).

Jan 7 – சமாதான உடன்படிக்கை!

“…என் கிருபை உன்னைவிட்டு விலகாமலும், என் சமாதானத்தின் உடன்படிக்கை நிலைபெயராமலும் இருக்கும் என்று, உன்மேல் மனதுருகுகிற கர்த்தர் சொல்லுகிறார்” (ஏசா. 54:10).

மலைகள் விலகுகின்றன. பர்வதங்கள் நிலைபெயர்ந்து போகின்றன. உங்களுக்கு யார் யாரெல்லாம் உதவிசெய்வார்கள் என்று மலைபோல நம்பினீர்களோ, அவர்களெல்லாம் விலகிப்போய் விடுகிறார்கள். பர்வதங்கள் போல யார் யாரெல்லாம் உங்கள் பட்சத்தில் உறுதியாயிருப்பார்கள் என்று எதிர்பார்த்தீர்களோ, அவர்களெல்லாம் நிலைபெயர்ந்து கைக்கழுவிப் போய்விடுகிறார்கள்.

ஆனால் கர்த்தரோ, “மலைகள் விலகினாலும் பர்வதங்கள் நிலைபெயர்ந்தாலும் என் கிருபை உன்னைவிட்டு விலகாமலும், என் சமாதானத்தின் உடன்படிக்கை நிலைபெயராமலும் இருக்கும்” (ஏசா. 54:10) என்று சொல்லுகிறார். கர்த்தர் உங்களுக்குத் தருகிற சமாதானம் மாறாதது. அந்தச் சமாதானம் உங்கள் இருதயத்தை நிரப்பட்டும். கர்த்தர் உங்களோடிருக்கிறார் என்கிற உணர்வுதான் அந்தச் சமாதானத்தைக் உங்களுக்குள் கொண்டுவரும்.

இயேசு சொன்னார், “சமாதானத்தை உங்களுக்கு வைத்துப் போகிறேன், என்னுடைய சமாதானத்தையே உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன்” (யோவான் 14:27). கர்த்தருடைய சமாதானத்தின் உடன்படிக்கை நிலைபெயராமல் இருக்கும்படி எப்போதும் சமாதானத்தைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒருவேளை சமாதானத்தைக் காத்துக்கொள்ளுவது எப்படி என்று நீங்கள் கேட்கலாம். ஆம், முதலாவது உங்களுடைய உள்ளம் கர்த்தரோடு சமாதானமாய் இருக்கவேண்டும். சமாதானத்தைக் குலைக்கிற எந்தக் காரியத்தையும் உங்களுடைய வாழ்க்கையில் அனுமதிக்கவே கூடாது.

ஒருபோதும் உங்கள் வாழ்க்கையில் பாவங்களை அனுமதிக்காதிருங்கள். பாவங்கள் உள்ளே புகுந்துவிட்டால் உடனுக்குடன் தேவ சமுகத்திலே நிறுத்தி கர்த்தருடைய இரத்தத்தால் கழுவப்பட்டு உங்களைச் சுத்திகரியுங்கள். இயேசு எருசலேம் குடிகளைப் பார்த்து, கண்ணீரோடு, “உனக்குக் கிடைத்த இந்த நாளிலாகிலும் உன் சமாதானத்துக்கேற்றவைகளை நீ அறிந்திருந்தாயானால் நலமாயிருக்கும்” (லூக்கா 19:42) என்று சொன்னார்.

நீங்கள் கர்த்தரோடு சமாதானமாய் இருக்கும்போது, உங்களுடைய உள்ளத்தை தெய்வீக சமாதானம் நிரப்புகிறது. எல்லாப் புத்திக்கும் மேலான தேவசமாதானம் உங்கள் இருதயத்தை ஆண்டு கொள்ளுகிறது. வேதம் சொல்லுகிறது, “அவரே நம்முடைய சமாதானக் காரணராகி, இருதிறத்தாரையும் ஒன்றாக்கி, பகையாக நின்ற பிரிவினையாகிய நடுச்சுவரைத் தகர்த்து… இப்படிச் சமாதானம்பண்ணி… தேவனுக்கு ஒப்புரவாக்கினார்” (எபேசி. 2:14,15).

  தேவபிள்ளைகளே, கர்த்தருடைய வாக்குத்தத்தங்களை உறுதியாய்ப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். ‘சமாதானப் பிரபுவே, என் குடும்பத்தில் சமாதானத்தைத் தாரும்’ என்று சமாதானத்திற்காக ஜெபியுங்கள். இப்பொழுதே தேவசமாதானம் உங்கள் உள்ளத்தை நிரப்புவதாக!

நினைவிற்கு:- “அவர் சிலுவையில் சிந்தின இரத்தத்தினாலே சமாதானத்தை உண்டாக்கி,.. தமக்கு ஒப்புரவாக்கிக் கொள்ளவும் அவருக்குப் பிரியமாயிற்று” (கொலோ. 1:20).

Jan 7 – COVENANT OF PEACE!

“But my kindness shall not depart from you, nor shall my covenant of peace be removed,”says the Lord, who has mercy on you” (Isaiah 54:10).

The mountains depart, and the hills get uprooted. All those persons on whom you placed strong hope that they will come for your rescue, have moved away from you. All those whom you trust that they will stand firm like hills beside you have washed their hands off and have left you alone.

But God says, “For the mountains shall depart and the hills get removed, but my kindness shall not depart from you, nor shall my covenant of peace be removed” (Isaiah 54:10). The peace God gives you is an unchanging one. Let that peace fill your heart. The feeling that God is with you alone will bring that peace to you.

Jesus said, “Peace I leave with you, my peace I give to you” (John 14:27). Protect the peace always so that the covenant of peace made with God is intact. You may ask how to protect peace. Yes. Firstly, your heart should be in peace with God. In your lifetime, you should not admit anything which may spoil the peace.

Never admit the sins in your life. Whenever sins enter you, submit yourself to the presence of God, get washed in the blood of God and get yourselfcleansed. Jesus Christ looked at the inhabitants of Jerusalem and said, “If you had known, even you, especially in this your day, the things that make for your peace” (Luke 19:42).

When you are in peace with God, divine peace fills your heart. The peace of God, which surpasses all understanding, will rule your hearts. The Scripture says, “For He, Himself is our peace, who has made both one, and has broken down the middle wall of separation,…thus making peace….reconcile them both to God” (Ephesians 2:14, 15, 16).

Dear children of God, hold the promises of God firmly. Pray for peace and say, “Prince of peace, give peace to the family.” May divine peace fill your heart right now!

To meditate: “and by Him to reconcile all things to Himself, by Him, whether things on earth or things in heaven, having made peace through the blood of His cross” (Colossians 1:20).

Jan 6, 2021 – சந்தோஷத்தின் ஆசீர்வாதங்கள்!

“கர்த்தரிடத்தில் மனமகிழ்ச்சியாயிரு; அவர் உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை உனக்கு அருள்செய்வார்” (சங். 37:4).

கர்த்தரிடத்தில் சந்தோஷமாய், மனமகிழ்ச்சியாயிருந்தால் நீங்கள் பெற்றுக் கொள்ளுகிற ஆசீர்வாதங்கள் எண்ணற்றவையாயிருக்கும். அதில் ஒரு முக்கியமான ஆசீர்வாதத்தை தாவீது ராஜா சுட்டிக் காண்பித்து, ‘அவர் உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை உனக்கு அருள்செய்வார்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

  உதாரணமாக, உங்கள் கணவனோ அல்லது உங்கள் பிள்ளைகளோ இரட்சிக்கப்பட வேண்டுமானால், முதலாவது அதற்காக ஜெபியுங்கள். கர்த்தர் நிச்சயமாக இரட்சிப்பார் என்கிற நம்பிக்கை உள்ளத்தில் வரும் வரையிலும் ஜெபித்துக் கொண்டேயிருங்கள். ஜெபித்தபின் மகிழ்ச்சியோடு கர்த்தரை ஸ்தோத்திரியுங்கள். அவருடைய பொன் முகத்தை நோக்கிப் பார்த்து, ” என் அன்பு இரட்சகரே நீர் என் கணவனையும், பிள்ளைகளையும் இரட்சிப்பிற்குள் கொண்டு வந்து பரிசுத்தவான்களாய் மாற்றப் போகிறபடியினால் உமக்கு ஸ்தோத்திரம்” என்று முகமலர்ச்சியோடு, சொல்லி ஸ்தோத்திரியுங்கள். நிச்சயமாகவே கர்த்தர் அவர்களை இரட்சிப்பார்.

உங்களது மனமகிழ்ச்சி உங்கள் விசுவாசத்தைக் காண்பிக்கிறது. நீங்கள் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து ஏறெடுக்கும் துதியின் சத்தம் கர்த்தர் மேல் வைத்திருக்கிற அன்பை வெளிப்படுத்துகிறது. நீங்கள் உங்கள் பாரத்தையெல்லாம் கர்த்தரிடத்தில் ஒப்புக்கொடுத்து விட்டு அவருடைய மார்பில் இளைப்பாறுகிறீர்கள் என்பதை உங்களது மலர்ந்த முகமானது தெரிவிக்கிறது.

 அநேகர் தங்களுடைய முறுமுறுப்பின் காரணமாக ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளுவதில்லை. நீங்கள் ஒருநாளும் முறுமுறுப்போடு தேவ சந்நிதிக்கு செல்லாதேயுங்கள். சங்கீதக்காரன் சொல்லுகிறான், “கர்த்தரிடத்தில் மனமகிழ்ச்சியாயிரு; அவர் உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை உனக்கு அருள்செய்வார்” (சங். 37:4). ஆம், கர்த்தரிடத்தில் நீங்கள் பாரத்தை ஒப்புக்கொடுப்பதும், பின்பு மகிழ்ச்சியோடு அவரிடத்தில் துதித்து மகிழ்வதும் அற்புதத்தை நிச்சயமாகவே வரவழைக்கும்.

 உலகப் பிரசித்தி பெற்ற பக்தனாகிய அகஸ்டின் தனது வாலிப வயதில் கர்த்தரை அறியாதவராக, அலைந்து திரிகிறவராக, நோக்கமில்லாதவராக காணப்பட்டார். அவர் தாயார் அவரது இரட்சிப்புக்காக பல ஆண்டுகள் விடாது ஜெபித்தார்கள். ஒரு நாள் மகன் ரோமாபுரிக்கு புறப்பட ஆயத்தமானபோது, தாயின் கவலைக்கு அளவேயில்லை. ‘என் மகன் ரோமாபுரி தேசத்திற்கு போகக்கூடாது ஆண்டவரே’ என்று கதறி ஜெபித்தார்கள். ஆனால் மகனோ அந்த தேசத்திற்கு போய்விட்டார். என்ன செய்வதென்று அறியாத தாய் கர்த்தரிடத்தில் பாரத்தை ஒப்புக்கொடுத்து ஸ்தோத்திரம் செய்தார்கள். கர்த்தர் அற்புதத்தைச் செய்தார்.

ரோமாபுரிக்குச் சென்ற அந்த மகன் அங்குள்ள ஒரு தேவ மனிதர் மூலம் கர்த்தருக்குள் வழிநடத்தப்பட்டார். பெரிய ஊழியராய் மாறினார். ரோமாபுரிக்குச் செல்லக்கூடாது என்ற ஜெபத்திற்கு பதிலளிக்காவிட்டாலும், தாயின் வாஞ்சையை தேவன் நிறைவேற்றினார். தேவபிள்ளைகளே, உங்களை கர்த்தருடைய சித்தத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்து, அவரில் மனமகிழ்ச்சியாயிருங்கள்.

நினைவிற்கு:- “கர்த்தருக்குள் என் ஆத்துமா மேன்மை பாராட்டும்; சிறுமைப்பட்டவர்கள் அதைக் கேட்டு மகிழுவார்கள்” (சங். 34:2).

கர்த்தரிடத்தில் சந்தோஷமாய், மனமகிழ்ச்சியாயிருந்தால் நீங்கள் பெற்றுக் கொள்ளுகிற ஆசீர்வாதங்கள் எண்ணற்றவையாயிருக்கும். அதில் ஒரு முக்கியமான ஆசீர்வாதத்தை தாவீது ராஜா சுட்டிக் காண்பித்து, ‘அவர் உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை உனக்கு அருள்செய்வார்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

  உதாரணமாக, உங்கள் கணவனோ அல்லது உங்கள் பிள்ளைகளோ இரட்சிக்கப்பட வேண்டுமானால், முதலாவது அதற்காக ஜெபியுங்கள். கர்த்தர் நிச்சயமாக இரட்சிப்பார் என்கிற நம்பிக்கை உள்ளத்தில் வரும் வரையிலும் ஜெபித்துக் கொண்டேயிருங்கள். ஜெபித்தபின் மகிழ்ச்சியோடு கர்த்தரை ஸ்தோத்திரியுங்கள். அவருடைய பொன் முகத்தை நோக்கிப் பார்த்து, ” என் அன்பு இரட்சகரே நீர் என் கணவனையும், பிள்ளைகளையும் இரட்சிப்பிற்குள் கொண்டு வந்து பரிசுத்தவான்களாய் மாற்றப் போகிறபடியினால் உமக்கு ஸ்தோத்திரம்” என்று முகமலர்ச்சியோடு, சொல்லி ஸ்தோத்திரியுங்கள். நிச்சயமாகவே கர்த்தர் அவர்களை இரட்சிப்பார்.

உங்களது மனமகிழ்ச்சி உங்கள் விசுவாசத்தைக் காண்பிக்கிறது. நீங்கள் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து ஏறெடுக்கும் துதியின் சத்தம் கர்த்தர் மேல் வைத்திருக்கிற அன்பை வெளிப்படுத்துகிறது. நீங்கள் உங்கள் பாரத்தையெல்லாம் கர்த்தரிடத்தில் ஒப்புக்கொடுத்து விட்டு அவருடைய மார்பில் இளைப்பாறுகிறீர்கள் என்பதை உங்களது மலர்ந்த முகமானது தெரிவிக்கிறது.

 அநேகர் தங்களுடைய முறுமுறுப்பின் காரணமாக ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளுவதில்லை. நீங்கள் ஒருநாளும் முறுமுறுப்போடு தேவ சந்நிதிக்கு செல்லாதேயுங்கள். சங்கீதக்காரன் சொல்லுகிறான், “கர்த்தரிடத்தில் மனமகிழ்ச்சியாயிரு; அவர் உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை உனக்கு அருள்செய்வார்” (சங். 37:4). ஆம், கர்த்தரிடத்தில் நீங்கள் பாரத்தை ஒப்புக்கொடுப்பதும், பின்பு மகிழ்ச்சியோடு அவரிடத்தில் துதித்து மகிழ்வதும் அற்புதத்தை நிச்சயமாகவே வரவழைக்கும்.

 உலகப் பிரசித்தி பெற்ற பக்தனாகிய அகஸ்டின் தனது வாலிப வயதில் கர்த்தரை அறியாதவராக, அலைந்து திரிகிறவராக, நோக்கமில்லாதவராக காணப்பட்டார். அவர் தாயார் அவரது இரட்சிப்புக்காக பல ஆண்டுகள் விடாது ஜெபித்தார்கள். ஒரு நாள் மகன் ரோமாபுரிக்கு புறப்பட ஆயத்தமானபோது, தாயின் கவலைக்கு அளவேயில்லை. ‘என் மகன் ரோமாபுரி தேசத்திற்கு போகக்கூடாது ஆண்டவரே’ என்று கதறி ஜெபித்தார்கள். ஆனால் மகனோ அந்த தேசத்திற்கு போய்விட்டார். என்ன செய்வதென்று அறியாத தாய் கர்த்தரிடத்தில் பாரத்தை ஒப்புக்கொடுத்து ஸ்தோத்திரம் செய்தார்கள். கர்த்தர் அற்புதத்தைச் செய்தார்.

ரோமாபுரிக்குச் சென்ற அந்த மகன் அங்குள்ள ஒரு தேவ மனிதர் மூலம் கர்த்தருக்குள் வழிநடத்தப்பட்டார். பெரிய ஊழியராய் மாறினார். ரோமாபுரிக்குச் செல்லக்கூடாது என்ற ஜெபத்திற்கு பதிலளிக்காவிட்டாலும், தாயின் வாஞ்சையை தேவன் நிறைவேற்றினார். தேவபிள்ளைகளே, உங்களை கர்த்தருடைய சித்தத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்து, அவரில் மனமகிழ்ச்சியாயிருங்கள்.

நினைவிற்கு:- “கர்த்தருக்குள் என் ஆத்துமா மேன்மை பாராட்டும்; சிறுமைப்பட்டவர்கள் அதைக் கேட்டு மகிழுவார்கள்” (சங். 34:2).

Jan 6 – BLESSINGS OF JOY!

“Delight yourself also in the Lord and He shall give you the desires of your heart” (Psalm 37:4).

The blessings will be countless if you are happy and rejoicing with God. King David points out an important one among them and says, “He shall give you the desires of your heart.”

The first thing you have to do is to pray when you want someone in your family to be saved. Keep on praying until the hope that He will surely save arises in your heart. After praying, praise Him with all happiness. Look at His golden face and say with a smiling face, “My loving Saviour, thank you as you are going to bring my husband and children into Salvation and as you are going to make them holy.”

Your happiness shows your level of faith. The sound of praise, you raise from the bottom of your heart reveals the love you have upon God. Your smiling face indicates that you are resting on His bosom, after placing all your burden on Him.

Many people fail to receive blessings because of murmuring. You should never go to His presence with murmuring. The Psalmist says, “Delight yourself also in the Lord, and He shall give you the desires of your heart” (Psalm 37:4). Yes. Placing the burden on God and praising Him with joy will surely bring the miracle.

Agustin is a world-known devotee, and in his youth stage, he did not know God and was leading a wandering and an aimless life. His mother had been praying for his Salvation for years together. Once, when he planned to go to Rome, his mother was very much worried, and with tears, she prayed to God to stop him from going to Rome. But somehow he succeeded in going to Rome. The mother did not know what to do, and she placed the burden on God and praised Him. God performed the miracle.

The son who visited Rome came in contact with a man of God, and he guided that son towards God. Subsequently, he became a great servant of God. Though God did not answer the prayer of stopping him from going to Rome, He fulfilled the desire of the mother. Dear children of God, submit yourself to the will of God and rejoice in Him.

To meditate: “My soul shall make its boast in the Lord; the humble shall hear of it and be glad” (Psalm 34:2).

Jan 5, 2021- சகோதர ஐக்கியத்தில் சந்தோஷம்!

“உன்னைக் காணும்போது அவன் இருதயம் மகிழும்” (யாத். 4:14). இதோ, சகோதரர் ஒருமித்து வாசம்பண்ணுகிறது எத்தனை நன்மையும் எத்தனை இன்பமுமானது?” (சங். 133:1).

மோசேயைப் பார்க்க ஆரோன் வருவதைக் குறித்து, “அவன் உன்னைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டு வருகிறான்; உன்னைக் காணும்போது அவன் இருதயம் மகிழும்” என்று கர்த்தர் சொன்னார். ஒரே பரம தகப்பனுடைய பிள்ளைகளாயிருந்து, ஒரே கல்வாரி அன்பினால் தாகம் தீர்க்கப்பட்டு, ஒரே ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டவர்கள் ஒருவரையொருவர் காணும்போது களிகூர்ந்து மகிழுவது இயற்கைத்தானே! ஆம், சகோதரர்களின் ஐக்கியத்தில் ஒரு சந்தோஷமுண்டு.

 அன்று மோசேயைக் கண்டு ஆரோன் மனம் மகிழ்ந்ததுபோலவே இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளைக் கண்ட எலிசபெத்தின் உள்ளமும் களிகூர்ந்தது. அந்த களிப்பு அவளுக்கு மாத்திரமல்ல, அவளுடைய வயிற்றிலிருந்த பிள்ளைக்கும்கூட உண்டாயிற்று. வேதம் சொல்லுகிறது, “சகரியாவின் வீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, எலிசபெத்தை வாழ்த்தினாள். எலிசபெத்து மரியாளுடைய வாழ்த்துதலைக் கேட்ட பொழுது, அவளுடைய வயிற்றிலிருந்த பிள்ளை துள்ளிற்று; எலிசபெத்து பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டாள்” (லூக். 1:40,41).

 கர்த்தருடைய பிள்ளைகள் ஒருவரையொருவர் வாழ்த்தும்போது, ஒருவரோடொருவர் கைக்கோர்த்து நிற்கும்போது, அவர்களுடைய முழு உள்ளமும் மகிழ்ந்து களிகூருகிறது. சகோதரர்களின் ஐக்கியம் எத்தனை இனிமையானது! எத்தனை மேன்மையானது! மோசேயைக் கண்டவுடன் ஆரோனுடைய உள்ளத்தில் அன்பு பொங்கினது. மகிழ்ச்சி பொங்கினது. அதோடல்லாமல் மோசேயின் அருகில் வந்து அவனை முத்தஞ்செய்தான் (யாத். 4:27). இதைப் பார்த்த மற்றவர்கள் உள்ளத்திலும்கூட ஒரு தெய்வீக அன்பு பெருகியிருக்குமல்லவா? ஆகவேதான் அப். பவுல் “ஒருவரையொருவர் பரிசுத்த முத்தத்தோடு வாழ்த்துங்கள்” (ரோம. 16:16) என்று குறிப்பிடுகிறார்.

இன்று கிறிஸ்தவர்களிடையே காணப்படும் பெரிய குறைபாடு என்னவென்றால், அன்பு தாழ்ச்சிதான். விசுவாசிகளானாலும், ஊழியர்களானாலும் சரி ஒருவரையொருவர் காணும்போது, அவர்களுடைய இருதயம் மகிழுவதில்லை. சபை பாகுபாடு என்ற பெயரில் ஒருவரையொருவர் பகைக்கிறார்கள். வேறுபாட்டின் உபதேசம் என்று சொல்லிக் கொண்டு மற்றவர்களை அற்பமாய் எண்ணுகிறார்கள். ஆவிக்குரிய பெருமையடைந்து, கிறிஸ்துவுக்குள் சிறிய சகோதரர்களை அற்பமாய் எண்ணுகிறார்கள்.

   ஆலய ஆராதனைக்கு வரும்போது சகோதர, சகோதரிகளைச் சந்திக்கிறீர்கள். உள்ளத்தில் ஆனந்த பரவசம் உண்டாகிறது. நீங்கள் எங்கோ பிறந்து, எங்கோ வளர்ந்திருந்தாலும் சிலுவையண்டைவந்து நிற்கும்போது எல்லாரும் ஒரே குடும்பமாகிறீர்கள். எல்லாரையும் ஒரே கல்வாரியின் இரத்தம் மீட்டெடுத்திருக்கிறது. ஒரே ஆவியினால் நீங்கள் தாகம் தீர்க்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள். தேவபிள்ளைகளே, ஒரே பரமபிதா உங்களுக்கு உண்டல்லவா?

நினைவிற்கு:- “அவன் தூரத்தில் வரும்போதே, அவனுடைய தகப்பன் அவனைக் கண்டு, மனதுருகி, ஓடி, அவன் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு அவனை முத்தஞ் செய்தான்” (லூக். 15:20).

Jan 5 – HAPPINESS IN BROTHERS’ FELLOWSHIP!

“When he sees you, he will be glad in his heart” (Exodus 4:14). “Behold, how good and how pleasant it is for brethren to dwell together in unity!” (Psalm 133:1).

When Aaron came to meet Moses, God said, “He is also coming out to meet you. When he sees you, he will be glad in his heart.” Is it not natural for two persons to rejoice, when they get an opportunity to meet, on being the children of the same Heavenly Father, after getting their thirst quenched by the same love of Calvary and after being filled with the same Spirit? Yes. There is happiness in the fellowship of brothers.

That day, Aaron rejoiced as he met Moses and in the same way, Elizabeth rejoiced when she met Mary, the mother of Jesus. That happiness of hers did not stop with her, but it also touched the baby in her womb. The Scripture says, “…and entered the house of Zacharias and greeted Elizabeth. And it happened, when Elizabeth heard the greeting of Mary, that the babe leapt in her womb; and Elizabeth was filled with the Holy Spirit” (Luke 1:40, 41).

When the children of God extend wishes to each other, when they stand together with hands joined, the whole of their hearts rejoices. How sweet is the fellowship of the brothers! How great it is! Love and joy swelled in the heart of Aaron as he met Moses. He did not stop with meeting Moses but went near Moses and kissed him (Exodus 4:27). The happiness in the hearts of those who watched them kissing also might have swelled. Is it not? Paul the Apostle writes, “Greet one another with a holy kiss” (Romans 16:16).

The main shortfall seen among the Christians today is nothing but dearth of love. May it be believers or servants of God, their hearts do not rejoice when they come to meet each other. In the name of church affiliation, they hate one another. Citing the differences in preaching the Word of God, they value others cheaply.  They acquire spiritual pride and look down upon other fellow brothers with contempt.

When you come to church to worship God, you meet several brothers and sisters. On meeting them, we attain ecstasy. Though born in different places and brought up in a different atmosphere, all become one family when we come nearer to the Cross. The same blood of Calvary has redeemed all of you. The same Spirit has quenched the thirst of all. Dear children of God, is not the Heavenly Father the same to you all?

To meditate: “But when he was still a great way off, his father saw him and had compassion, and ran and fell on his neck and kissed him” (Luke 15:20).

Jan 4 – REJOICE IN SALVATION!

“I rejoice in your salvation” (I Samuel 2:1).

In the whole of the Scripture, God promises happiness to us. Of all those happiness, the first and the foremost is the happiness arising out of Salvation. When a person gets saved, firstly, a great happiness comes into him. As the sins got forgiven, his conscience becomes soft. As the load of sins gets cleared, joy arrives into him. As Jesus Christ, the Prince of Salvation comes into him and dwells, his happiness gets increased.

A person carried out a business venture in a big factory and became very rich. But, there was no happiness in his mind. He was always worried and had the fear that someone is trying to cheat him. This fear kept him always tense.  The number of crisis in the factory wiped out the peace from his heart.

One day, he wanted to spend time alone with a servant of God. He told the servant of God, “Sir, generally, I have seen the faces of the Christians to be happy. Can you please teach me what the way is to achieve such happiness, and will you lead me to such happiness?”

The servant of God took it to be a good opportunity, and with love, he guided that rich man to the Cross of Calvary. He spoke to him about repentance, forgiveness and the joy of Salvation. When that wealthy man submitted himself with humbleness, a big joy came into him.

At that time, he looked at the flowers nearby. He rejoiced saying “How beautiful these flowers are!” He looked at the rivers and rejoiced saying “Are not these rivers created by God for my sake?” He looked at the mountains, rejoiced and said, “If these mountains are so beautiful, how much more beautiful God who created these would be!” These flowers, rivers and mountains were already in existence there, but they did not attract him till that day. But, after Salvation, everything made him rejoice and feel happy. The reason for this happiness was that Jesus dwelled in his heart.

Dear children of God, if you get saved, there are many more things to make you happy. Your names will find a place in the ‘Book of Life,’ kept in heaven. You receive the Spirit of adoption with which you call the Lord “Abba, Father.” You become rightful to receive all His inheritances staying within the loving family of Christ. To meditate: “And the ransomed of the Lord shall return and come to Zion with singing, with everlasting joy on their heads.They shall obtain joy and gladness” (Isaiah 35:10).

Jan 4, 2021 – இரட்சிப்பிலே சந்தோஷம்!

“உம்முடைய இரட்சிப்பினாலே சந்தோஷப்படுகிறேன்” (1 சாமு. 2:1).

கர்த்தர், வேதம் முழுவதிலும் சந்தோஷத்தை நமக்கு வாக்குப் பண்ணியிருக்கிறார். அதில் முதல் சந்தோஷமும், மிகப் பெரிய சந்தோஷமும் இரட்சிப்பினாலே உண்டாகும் சந்தோஷமேயாகும். ஒருவன் இரட்சிக்கப்படும்போது, முதலாவது அவனுக்கு பெரிய சந்தோஷம் வருகிறது. பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டதினால் மனசாட்சி மிருதுவாகிறது. பாவ பார சுமை விலகிவிடுவதினால் சந்தோஷம் உண்டாகிறது. இரட்சிப்பின் அதிபதியாகிய இயேசு கிறிஸ்து உள்ளே வந்து வாசம் செய்வதினால் அவனுக்கு இன்னும் அதிகமான சந்தோஷம் உண்டாகிறது.

ஒருவர் பெரிய தொழிற்சாலை ஒன்றை நிறுவி, பெரிய செல்வந்தனாகி விட்டார். ஆனால் அவருடைய உள்ளத்திலோ சந்தோஷமில்லை. எப்பொழுதும் பதட்டமும், தன்னை மற்றவர்கள் ஏமாற்றிவிடுவார்களோ என்கிற பயமும் அவரை வாட்டி வதைத்தன. தொழிற்சாலையின் நெருக்கடிகள் அவருடைய இருதயத்தில் சமாதானத்தை இழக்கச் செய்தன.

ஒரு நாள் அவர் ஒரு தேவனுடைய ஊழியரோடு தனிமையிலே சற்று நேரத்தை செலவழிக்க விரும்பினார். அந்த ஊழியரைப் பார்த்து, “ஐயா, கிறிஸ்தவர்களுடைய முகமெல்லாம் சந்தோஷமாய் இருக்கிறதைக் கண்டிருக்கிறேன். அந்த சந்தோஷத்தின் வழி என்ன என்று எனக்குச் சொல்லித் தருவதுடன் அந்த சந்தோஷத்திற்குள் என்னை வழி நடத்துவீர்களா?” என்று கேட்டார்.

இதுதான் தக்க தருணம் என்று எண்ணி, அந்த ஊழியர் அவரை அன்போடு கல்வாரி சிலுவையண்டை வழி நடத்தினார். மனந்திரும்புதலையும், பாவமன்னிப்பையும், இரட்சிப்பின் சந்தோஷத்தையும் குறித்துப் பேசினார். அந்த செல்வந்தன் தன்னைத் தாழ்த்தி ஒப்புக்கொடுத்து, பாவங்களை அறிக்கை செய்தபோது, அவருடைய உள்ளத்தில் பெரிய சந்தோஷம் வந்துவிட்டது.

அப்போது அவர் அங்கேயிருந்த பல பூக்களைப் பார்த்தார். ‘எவ்வளவு அழகான பூக்கள்’ என்று சந்தோஷப்பட்டு களிகூர்ந்தார். ஆறுகளைப் பார்த்தார். ‘என் ஆண்டவர் எனக்காக உண்டாக்கின ஆறுகள் அல்லவா’ என்று சொல்லி களிகூர்ந்தார். மலைகளைப் பார்த்து, ‘மலைகள் இவ்வளவு அழகாய் இருந்தால் அதை உருவாக்கிய என் தேவன் எவ்வளவு அழகாய் இருப்பார்’ என்று சொல்லி களிகூர்ந்தார். ஏற்கெனவே அங்கே பூக்கள், ஆறுகள், மலைகள் இருந்தது உண்மைதான். ஆனால் அதைப் பார்த்து அவர் களிகூர்ந்ததில்லை. இரட்சிக்கப்பட்ட பின்போ எதைப்பார்த்தாலும் அவருக்கு களிகூருதலும், மகிழ்ச்சியும் உண்டாயின. காரணம், இயேசு உள்ளத்தில் வாசம் செய்கிறதினாலே சந்தோஷம்.

தேவபிள்ளைகளே, நீங்கள் இரட்சிக்கப்பட்டால் சந்தோஷப்படுவதற்கு இன்னும் அதிகமான காரியங்கள் உண்டு. உங்களுடைய பெயர்கள் பரலோகத்தில் ஜீவ புஸ்தகத்தில் எழுதப்படுகின்றன. நீங்கள் தேவனை “அப்பா, பிதாவே” என்று அழைக்கக்கூடிய புத்திர சுவிகார ஆவியைப் பெறுகிறீர்கள். கிறிஸ்துவின் அன்பின் குடும்பத்திற்குள் அவருடைய எல்லா சுதந்திரங்களையும் பெற்றுக் கொள்ள உரிமையாளராகி விடுகிறீர்கள்.

நினைவிற்கு:- “கர்த்தரால் மீட்கப்பட்டவர்கள் திரும்பி, ஆனந்தக்களிப்புடன் பாடி, சீயோனுக்கு வருவார்கள்; நித்திய மகிழ்ச்சி அவர்கள் தலையின் மேலிருக்கும்; சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் அடைவார்கள்” (ஏசா. 35:10).