ಮೇ 10 – ಜಯವು ನಿಮ್ಮದಾಗಿದೆ!

“ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದಾತನ ಮೂಲಕವಾಗಿ ನಾವು ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ.” (ರೋಮಾ 8:37)

‘ಸೋಲು’ ಎಂಬ ಮಾತು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ದುಃಖ ಮತ್ತು ನಿರುತ್ಸಾಹವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ‘ಜಯ’ ಎಂಬ ಮಾತು ನಮ್ಮನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ನಮಗೆ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಜಯವನ್ನಲ್ಲ—ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಯವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಆತನ ಮೂಲಕ ನಾವು ಕೇವಲ ಜಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲ, ‘ಪೂರ್ಣ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ’.

ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ನಮ್ಮ ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಸೋಲೆಂಬುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

• ಆತನು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.
• ಆತನ ನಾಮವು ಸೇನಾಧೀಶ್ವರನಾದ ಯೆಹೋವನು ಎಂಬದು.
• ಆತನು ಸೈತಾನನ ತಲೆಯನ್ನು ಜಜ್ಜಿದ್ದಾನೆ.
• ಆತನು ಕಲ್ವಾರಿ ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕವನ್ನು, ಶರೀರವನ್ನು ಮತ್ತು ಸೈತಾನನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.

ಆತನ ಇಡೀ ಜೀವನವೇ ಜಯದ ಜೀವನವಾಗಿತ್ತು. ಜಯಗಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಆತನು ತಂದೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಬಾಧ್ಯವಾಗಿ ಪಡೆದನು (ಪ್ರಕಟಣೆ 3:21).

ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಬಡ್ಡಿಯಾಗಲಿ, ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಗಲಿ—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಜಯವನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಡುವೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯ ನಡೆದಾಗ, ಜನರು ಜಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹದ್ದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ.

ಕರ್ತನು ಮೇಲಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ: ಲೋಕ, ಶರೀರ ಮತ್ತು ಸೈತಾನನು ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವಾಗ, ನಾವು ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇವೆಯೇ? ಅಥವಾ ಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ನಿರುತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತೇವೆಯೇ? ಆತನು ಜಯಿಸಿದಂತೆಯೇ, ನಾವು ಕೂಡ ಜಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಆತನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ಏಳು ಸಭೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾನೆ. “ಜಯಿಸುವವನು” ಎಂಬ ಮಾತು ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಆತನು ಹೀಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ: “ಜಯಹೊಂದುವವನು ಇವುಗಳಿಗೆ ಬಾಧ್ಯನಾಗುವನು; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ದೇವರಾಗಿರುವನು., ಅವನು ನನಗೆ ಮಗನಾಗಿರುವನು.” (ಪ್ರಕ 21:7)

ಪರಲೋಕವು ಜಯಶಾಲಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಪಾಪ ಮತ್ತು ಶೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೋತುಹೋದವರು ಅದನ್ನು ಬಾಧ್ಯವಾಗಿ ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಿಯ ದೇವರ ಮಗುವೇ, ಈ ಹಿಂದೆ ನೀವು ಸೋಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಕರ್ತನ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಿರಿ.ಯಜ್ಞದ ಕುರಿಯಾದಾತನ ರಕ್ತದ ಬಲದಿಂದಲೂ ತಮ್ಮ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಬಲದಿಂದಲೂ ಸೈತಾನನನ್ನು ಜಯಿಸಿರಿ. ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಜೀವನ, ಆತ್ಮಿಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಕರವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಜಯದ ಹಾದಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ.

ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯನಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ: “ದೇವರು ನಮ್ಮ ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮುಖಾಂತರ ನಮಗೆ ಜಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆತನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರ.” (1 ಕೊರಿಂಥ 15:57)