ਅਪ੍ਰੈਲ 08 – ਉਸਤਤ ਦਾ ਭਜਨ!

“ਪਰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਸੀਲਾਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕੈਦੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ”(ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 16:25)।

ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਸੀਲਾਸ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਫ਼ਿਲਿੱਪੈ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਬੁੱਝਣ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਸ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਸੀਲਾਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਏ।

ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਤਦ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾੜ ਕੇ ਬੈਂਤ ਮਾਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਬੈਂਤ ਮਾਰ ਕੇ ਕੈਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਦੇ ਦਰੋਗੇ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਵੱਡੀ ਚੌਕਸੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ”(ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 16:22,23)। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਕਾਠ ਨਾਲ ਠੋਕ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਸੀਲਾਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਜਨ ਗਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੈਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸੀ।

ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਕੈਦੀ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਰਹੇ ਸੀ, ਨਾ ਗਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ। ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ, ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਸੀਲਾਸ, ਜਿਹੜੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸੀ, ਗਾ ਰਹੇ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਹਨ: ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਸਮੂਹ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਸੀਲਾਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬੁੜਬੁੜਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ: “ਅਸੀਂ ਕੀ ਗਲਤ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਸੇਵਕਾਈ ਨੂੰ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?” ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਭਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਸੀਲਾਸ ਨੇ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਭਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ। ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਦੀਆਂ ਨੀਹਾਂ ਹਿੱਲ ਗਈਆਂ। ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਲਾਹੀ ਭੁਚਾਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਕੋਈ ਵੀ ਕੈਦੀ ਨਹੀਂ ਭੱਜਿਆ। ਉਸ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਦਰੋਗੇ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਭਲੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।

ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰੋ। ਉਸਤਤ ਦਾ ਗੀਤ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਰਾਹ ਹੈ।

ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ – “ਸਦਾ ਅਨੰਦ ਰਹੋ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ। ਹਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੋ ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇਹੋ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ”(1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 5:16,17,18)।