ফেব্রুয়ারী 13 – আহে!

“যুদ্ধৰ দিনৰ বাবে ঘোঁৰাক সু-সজ্জিত কৰা হয়, কিন্তু জয় যিহোৱাৰ কাৰণেহে হয়।” (হিতোপদেশ ২১: ৩১)

এজন বিশ্বাসী আৰু তেওঁৰ পত্নী আছিল যিয়ে এখন বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল।  যদিও তেওঁলোকৰ অতি সীমিত উপায় আছিল, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সকলো সন্তানক ভাল শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল।  যিহেতু প্ৰভুক ইমান প্ৰেম কৰিছিল, তেওঁলোকে সকলো শিশুক খ্ৰীষ্টৰ জ্ঞানলৈ আনিছিল, ঠিক তেওঁলোকৰ প্ৰাৰম্ভিক দিনত।  ইয়াৰ বাবে, তেওঁলোকৰ নটা সন্তানে ভালদৰে অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ জীৱনত এক ভাল স্থিতিত আহিছিল।  যিহেতু প্ৰভুয়ে গোটেই জীৱন বিজয়ৰ আদেশ দিছিল, তেওঁলোকেও সকলো হৃদয়েৰে প্ৰভুক প্ৰেম কৰি ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

এজন অভিভাৱক হিচাপে, আপুনি আপোনাৰ সন্তানক ভাল খাদ্য, সুন্দৰ কাপোৰ দিব পাৰে আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিবলৈ যথেষ্ট পৰিমাণৰ ধন ব্যয় কৰিব পাৰে।  এই সকলোবোৰ দিয়া স্বত্বেও, যদি আপুনি তেওঁলোকক খ্ৰীষ্টৰ জ্ঞান নিদিয়ে, তেন্তে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ জীৱনত উন্নতি কৰিব নোৱাৰিব।  প্ৰভুৰ প্ৰতি ভয় হৈছে জ্ঞানৰ আৰম্ভণি।  প্ৰেম হৈছে প্ৰভু হৈছে আমাৰ জীৱনত বিজয়ৰ প্ৰথম পদক্ষেপ। এই মহান সত্যক উপলব্ধি কৰি চলোমন দা ৱাইজে এইদৰে কৈছে: “যুদ্ধৰ দিনৰ বাবে ঘোঁৰাক সু-সজ্জিত কৰা হয়, কিন্তু জয় যিহোৱাৰ কাৰণেহে হয়।(হিতোপদেশ ২১: ৩১)৷

শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে: “মেৰ-ছাগ ৰখীয়াসকলৰ অহিতে মোৰ ক্ৰোধ জ্বলি উঠিছে, আৰু এই পৰিচাৰকসকলকa মই দণ্ড দিম; কিয়নো বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই তেওঁৰ জাক যিহূদা-বংশৰ বুজ-বিচাৰ লৈ, তেওঁলোকক নিজৰ উত্তম ৰণুৱা ঘোঁৰা যেন কৰিব”!(জখৰীয়া ১০: ৩)৷  প্ৰতিযোগিতা বা পৰীক্ষা বা সাক্ষাৎকাৰ যিয়েই নহওঁক কিয়, আয়োজকৰ প্ৰভুয়ে তেওঁৰ সন্তানক তেওঁৰ ৰাজকীয় ঘোঁৰা হিচাপে থিয় কৰায়।

ঈশ্বৰৰ উপস্থিতি সদায়ে আপোনাৰ সৈতে থাকিবলৈ দিয়ক।  আপোনাৰ সকলো প্ৰচেষ্টাত তেওঁক প্ৰথম অগ্ৰাধিকাৰত ৰাখিব।  শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে: “কিন্তু তোমালোকে প্ৰথমে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য আৰু ধাৰ্মিকতা বিচাৰা; তাতে এই সকলোবোৰ তোমালোকক দিয়া হ’ব।”(মথি ৬: ৩৩)।  “তোমাৰ সকলো পথত তেওঁক স্বীকাৰ কৰিবা, আৰু তেওঁ তোমাৰ পথবোৰ পোন কৰিব।(হিতোপদেশ ৩: ৬)।

আপোনাৰ সন্মুখত যি প্ৰত্যাহ্বান আছে, প্ৰভুৱে আপোনাক জয়ৰ আদেশ দিব।  যিহোচূৱা আৰু কালেবে কনান দেশৰ দৈত্যসকলৰ বিষয়ে একেবাৰে বিচলিত হোৱা নাছিল।  সেই চহৰখন কিমান শক্তিশালী আৰু সুৰক্ষিত আছিল তাক লৈও তেওঁলোক চিন্তিত নাছিল।  তেওঁলোকে ঘোষণা কৰা সকলোবোৰ আছিল: “যিহোৱাই যদি আমাত সন্তোষ পায়, তেন্তে তেওঁ আমাক সেই দেশলৈ নিব, গাখীৰ আৰু মৌজোল বোৱা সেই দেশ আমাক দিব”।(গননাপুস্তক ১৪: ৮)।

তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ হৃদয়ত দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰিছিল যে প্ৰভু তেওঁলোকৰ সৈতে আছে আৰু তেওঁলোক প্ৰভুৰ দ্বাৰা বিজয়ী হ’ব।  ঈশ্বৰৰ সন্তান, সদায়ে প্ৰভুক আপোনাৰ সন্মুখত ৰাখক, আৰু এক বিজয়ী ঘোষণা কৰক।  বিশ্বাসৰ কথা কওঁক আৰু আপোনাৰ জীৱনৰ সকলো যুদ্ধত জয় লাভ কৰক, আৰু প্ৰভুক ধন্যবাদ দিয়ক।  “কিন্তু ঈশ্বৰক ধন্যবাদ দিওঁ, তেওঁ আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰাই আমাক জয় দান কৰিলে।”(১ কৰিন্থীয়া ১৫: ৫৭)।

অধিক ধ্যানৰ বাবে শ্লোক: “মই তোমাক বুদ্ধি দিম; তুমি যাবলগীয়া পথ মই তোমাক শিকাম; তোমাৰ ওপৰত মই দৃষ্টি ৰাখি পৰামৰ্শ দিম।” (গীতমালা ৩২: ৮)