മാർച്ച് 28 – സ്നേഹം സ്വന്തം കാര്യം അന്വേഷിക്കുന്നില്ല!

“സ്നേഹം നിഗളിക്കുന്നില്ല. ചീർക്കുന്നില്ല; അയോഗ്യമായി നടക്കുന്നില്ല സ്വാർത്ഥം അന്വേഷിക്കുന്നില്ല, ദ്വേഷ്യപ്പെടുന്നില്ല, ദോഷം കണക്കിടുന്നില്ല; ” (1 കൊരിന്ത്യർ 13:5,).

സ്വാർത്ഥനായ ഒരു വ്യക്തി സ്വന്തം അവകാശങ്ങൾക്കായി നിരന്തരം പോരാടുന്നു. എന്നാൽ സ്നേഹമുള്ള ഒരു വ്യക്തി സ്നേഹത്തിനുവേണ്ടി വ്യക്തിപരമായ അവകാശങ്ങൾ പോലും മനസ്സോടെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. സ്നേഹം ഒരിക്കലും സ്വന്തം വഴിക്ക് നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല.

കർത്താവ് അബ്രഹാമിനെ വിളിച്ചപ്പോൾ, ദൈവത്തോടുള്ള ആഴമായ സ്നേഹം നിമിത്തം അവൻ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു – തന്റെ രാജ്യം, ജനം, പിതാവിന്റെ വീട് – (ഉല്പത്തി 12:1). സ്നേഹം അവനെ അനുസരണമുള്ളവനാക്കി. സ്നേഹം അവനെ ത്യാഗം ചെയ്യാൻ സന്നദ്ധനാക്കി.

യോനാഥാന്റെ ജീവിതം പരിഗണിക്കുക. ശൗലിനുശേഷം രാജാവാകാൻ പോകുന്ന അടുത്ത ആളായിരുന്നു അവൻ എങ്കിലും, അവൻ തന്റെ രാജകീയ പദവിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചില്ല. ദാവീദിനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ, അവൻ അവന് തന്റെ മേലങ്കി, കവചം, വാൾ, വില്ല്, അരപ്പട്ട എന്നിവ നൽകി (1 ശമുവേൽ 18:4). സ്വന്തം നേട്ടം അന്വേഷിക്കാത്ത സ്നേഹമായിരുന്നു അത്.

“ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം ഗുണം അന്വേഷിക്കാതെ, പലരുടെയും ഗുണം അന്വേഷിക്കാതെ, അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന് എല്ലാവരെയും എല്ലാത്തിലും പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ” (1 കൊരിന്ത്യർ 10:33,) എന്ന് എഴുതുമ്പോൾ അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ് തന്നെത്തന്നെ ഒരു മാതൃകയാക്കുന്നു.

വീണ്ടും: “നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം ഗുണം മാത്രം അന്വേഷിക്കാതെ, മറ്റുള്ളവരുടെ ഗുണവും നോക്കണം. ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ മനസ്സ് നിങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ” (ഫിലിപ്പിയർ 2:4–5,).

നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നത് എളുപ്പമാണ്. നമ്മെ അവഗണിക്കുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. എന്നാൽ കടുത്ത ശത്രുക്കളെ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കും? അതാണ് ദിവ്യ സ്വഭാവം.

“നിന്റെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുക” എന്ന് കർത്താവ് കൽപ്പിച്ചത് മാത്രമല്ല – അവൻ അത് പ്രകടമാക്കി. അവൻ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ ശത്രുക്കൾ അവനെ പരിഹസിക്കുകയും അപമാനിക്കുകയും കഠിനമായ കഷ്ടപ്പാടുകൾ വരുത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും അവൻ ക്ഷമയോടെ സഹിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു: “പിതാവേ, അവർ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് അവർ അറിയുന്നില്ലല്ലോ” (ലൂക്കോസ് 23:34,)

അത് സ്വന്തം കാര്യം അന്വേഷിക്കാത്ത സ്നേഹമാണ്.

തിരുവെഴുത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നത്: “നിന്റെ ശത്രു വിശക്കുന്നു എങ്കിൽ അവന്നു തിന്മാൻ കൊടുക്ക; ദാഹിക്കുന്നു എങ്കിൽ കുടിക്കാൻ കൊടുക്ക… തിന്മയാൽ തോൽക്കാതെ നന്മയാൽ തിന്മയെ ജയിക്കുക” (റോമർ 12:20–21,).

പഴയനിയമത്തിൽ പോലും നാം വായിക്കുന്നു: “നിന്റെ ശത്രുവിന്റെ കാളയോ കഴുതയോ വഴിതെറ്റിയതായി കണ്ടാൽ, നീ അതിനെ അവന്റെ അടുക്കൽ തിരികെ കൊണ്ടുവരേണം… നീ അവനെ അതിൽ സഹായിക്കേണം” (പുറപ്പാട് 23:4–5,).

ദൈവമക്കളേ, സ്നേഹം വ്യക്തിപരമായ ലാഭം അന്വേഷിക്കുന്നില്ല. അത് മറ്റൊരാളുടെ വീഴ്ചയിൽ സന്തോഷിക്കുന്നില്ല. അത് അംഗീകാരമോ പ്രതിഫലമോ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഭരിക്കട്ടെ – അങ്ങനെ നാം നമ്മുടെ സ്വന്തം അന്വേഷിക്കാതെ, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വവും മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയും അന്വേഷിക്കട്ടെ.

കൂടുതൽ ധ്യാനത്തിനായി വാക്യം: “നിന്റെ ശത്രു വീഴുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കരുതു; അവൻ ഇടറുമ്പോൾ നിന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷിക്കരുതു; യഹോവ കണ്ടിട്ടു അവന്നു ഇഷ്ടക്കേടാകുവാനും തന്റെ കോപം അവങ്കൽനിന്നു മാറ്റിക്കളവാനും മതി” (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 24:17–18,).