জুলাই 19 – নিজৰ বাবে !

“ইস্ৰায়েল এক লহপহীয়া দ্ৰাক্ষালতা; তাত প্রচুৰ ফল ধৰে. তাৰ ফল যিমানে বৃদ্ধি পালে, সিমান অধিক বেছি সংখ্যাৰ যজ্ঞবেদী তেওঁ নির্মাণ কৰিলে. তেওঁৰ দেশৰ যিমানে উন্নতি হ’ল, তেওঁ নিজৰ পবিত্র স্তম্ভবোৰ সুন্দৰভাৱে সাজিলে.” (হোচেয়া ১০:১).

যি জনে আঙুৰৰ বাগিচা ৰোপণ কৰে, তেওঁ নিশ্চয় ইয়াৰ পৰা ফল পোৱাৰ আশা কৰিব.  তেওঁ পানী দিয়ে, সাৰ দিয়ে আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে বেৰ সাজ দিয়ে, সেই আশাত.  কিন্তু লতা কেইটাহে ভাল ফল দিয়ে.

যিহোৱাই ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ বিষয়ে কি কৈছে? ইস্ৰায়েল এটা নিষ্ফল লতা. ফল নথকাৰ বাবে ৰোপণ কৰি পানী দি সাৰ দি লাভ নাই.  ই মালিকৰ বাবে, মালিকৰ বাবেও ফল নিদিয়ে, কিন্তু কেৱল নিজৰ বাবেই ফল দিয়ে.  আজিও তেনেকুৱা স্বাৰ্থপৰ বহুত আছে.

এজন মানুহে দামী গৰু এটা কিনিলে, আশাত যে ই বহুত গাখীৰ দিব.  যথা সময়ত ই গৰ্ভধাৰণ কৰিলে, আৰু এটা পোৱালি জন্ম দিলে.  মালিকে যেতিয়া গৰুটোক গাখীৰ খুৱাবলৈ ওচৰলৈ গ’ল, তেতিয়া গৰুটোক ওচৰলৈ যাবলৈ নিদিলে.  ই নিজৰ পোৱালিটোক গাখীৰ নিদিলে, লাথি মাৰি ঠেলি দিলে.  গতিকে, মালিকে গাখীৰৰ মানুহ এজনক সহায় কৰিবলৈ মাতিলে.  আৰু পাত্ৰ এটা লৈ আহিলত গৰুটোৱে তাক এটা লাথি মাৰি গাখীৰ খোৱা মানুহজনৰ দাঁতবোৰ নষ্ট কৰি পেলালে.  আৰু সি পলাই যাব লগা হ’ল, গৰুটোৰ পৰা নিজকে বচাবলৈ.

আজি বহুতে স্বাৰ্থপৰ জীৱন যাপন কৰে.  ভগৱানে তেওঁলোকক আশীৰ্বাদ দিয়ে, ভাল শিক্ষা দিয়ে আৰু কৰ্মসংস্থাপন দিয়ে. কিন্তু তেওঁলোকে টকা উপাৰ্জন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে তেওঁলোকে সেই সকলোবোৰ নিজৰ বাবে খৰচ কৰে আৰু প্ৰভুৰ সেৱা বা সুসমাচাৰ প্ৰচাৰৰ কামত একো নিদিয়ে. তেওঁলোকে নিজৰ উপাৰ্জনৰ প্ৰভুৰ অংশ আঁতৰাই নাৰাখে.  ইহঁ অফলহীন লতা হিচাপে থাকে.

বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মোৰ এজন বেচমেট, আগতে আড়ম্বৰপূৰ্ণভাৱে খৰচ কৰিছিল. সি এদিনতে বহু চিগাৰেট ফুলাই পেলাব; আৰু ৰেষ্টুৰেণ্টত বিপুল পৰিমাণৰ ধন খৰচ কৰে.  গতিকে, মই আগতে তেওঁক ধনী পৰিয়ালৰ বুলি ভাবিছিলোঁ.  কিন্তু এবাৰ তেওঁৰ ঘৰলৈ গৈ গম পালোঁ যে তেওঁ অতি দুখীয়া পৰিয়ালৰ.

দেউতাকে মোক ক’লে, ‘মোৰ ল’ৰাৰ পঢ়া-শুনাৰ বাবে মোৰ সকলো মাটি-সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি দিলোঁ৷ মোৰ পত্নী আৰু মই দিনটোত মাত্ৰ এটা আহাৰ খাওঁ, আৰু বাকী আহাৰবোৰ ত্যাগ কৰি সেই টকাখিনি পুত্ৰৰ শিক্ষাৰ খৰচৰ বাবে পঠিয়াই দিওঁ’.  লগে লগে ভাবিলোঁ যে পুতেকে সেই টকাখিনি কেনেকৈ দায়িত্বহীনভাৱে খৰচ কৰি আঁতৰি যায়, আৰু মোৰ দুখ লাগিল.  সম্পূৰ্ণ স্বাৰ্থপৰ আৰু নিষ্ফল জীৱন

ঈশ্বৰৰ সন্তানসকল, যদি আপুনি প্ৰভুৰ বাবে ফল দিব বিচাৰে তেন্তে প্ৰভুৰ বাবে জীয়াই থাকিব লাগিব; আৰু তেওঁৰ সেৱা কৰা.  আত্মাত এটা বোজা লৈ আপুনি ভেড়াৰ ৰখীয়া নথকা ভেড়াৰ দৰে মানুহৰ সন্ধানত যাব লাগে.  আপোনাৰ বাবে দাসৰ ৰূপ লোৱা প্ৰভু যীচুৱে ক্ৰুচত নিজকে মৃত্যুৰ আগলৈকে নম্ৰ কৰি আপোনাৰ বাবে নিজৰ তেজৰ শেষ টোপালটোও দিলে.  তেওঁৰ কাৰণে ফল নধৰেনে

অধিক ধ্যান-ধাৰণৰ বাবে পদ: “ কোন সৈনিকে নিজৰ খৰছত সৈন্য দলত থাকে? যি জনে দ্ৰাক্ষাবাৰী পাতে তেওঁ কি তাৰ ফল নাখায়? এনে কোন আছে যি জনে পশুৰ জাকক প্ৰতিপালন কৰে, কিন্তু তেওঁ তাৰ গাখীৰ পান নকৰে?”(১ কৰিন্থীয়া ৯:৭)