ফেব্রুয়ারী 14 – লিলি!

“কাঁইটবোৰৰ মাজত লিলিa ফুল এটি যেনে ছোৱালীবোৰৰ মাজত মোৰ প্রিয়া তেনে।” (পৰম গীত ২: ২)।

হাজাৰ হাজাৰ ফুলৰ মাজত লিলি ইমান অনন্য আৰু বিশেষ।  সাধাৰণতে ফুলৰ সুবাস প্ৰায় দহ বা বিশ ফুট দূৰত্বত অনুভৱ কৰিব পাৰি।  কিন্তু কণ্টকৰ দ্বাৰা বিন্ধা লিলিৰ সুবাস বতাহৰ সৈতে বহু মাইল লৈ যাব পাৰিছিল।

এজন বিশ্বাসী ব্যক্তি আছিল যি বিদেশত ভাল চাকৰিত নিযুক্ত আছিল, য’ত খ্ৰীষ্টান বিশ্বাস ৰখাটো নিষিদ্ধ আছিল।  তেওঁ এটা গোপন প্ৰাৰ্থনা গোটৰ নেতৃত্ব দি আছিল।  চৰকাৰে এই গোপন প্ৰাৰ্থনা গোটটোৰ বিষয়ে জানিব পাৰিছিল, তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল আৰু কাৰাগাৰৰ ভিতৰত ৰাখিছিল, য’ত তেওঁ বহুতো বিচাৰ আৰু অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল।  সেই সময়ত সেই ভাইজনে প্ৰভুৰ ওপৰত অধিক নিৰ্ভৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু আগৰ সময়তকৈ অধিক আগ্ৰহেৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল।

তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ সময়ত তেওঁৰ কাৰাগাৰৰ কোষটো প্ৰভুৰ উপস্থিতিৰে উপচি পৰিছিল।  যেতিয়াই তেওঁ ঈশ্বৰৰ আত্মাৰে ভৰি পৰিছিল আৰু ঈশ্বৰৰ উপস্থিতিত জিভাত কথা পাতিছিল তেতিয়াই তেওঁৰ মুখখন জিলিকি বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।  তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা জীৱনৰ সুগন্ধিও নিষ্ঠুৰ কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰলৈ গৈছিল।  ঈশ্বৰৰ হস্তক্ষেপৰ বাবে, আনকি চৰকাৰেও আগতীয়াকৈ মুক্তিৰ বাবে তেওঁৰ গোচৰটো গ্ৰহণ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছিল।  আৰু যেতিয়া তেওঁক অৱশেষত মুক্তি দিয়া হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ বিশ্বাসী হিচাপে আগৰ তুলনাত হাজাৰ গুণ শক্তিশালী হৈ ঘূৰি আহিছিল, আৰু প্ৰভুৰ বাবে এটা জিলিকি থকা হীৰা আৰু জিলিকি থকা সোণৰ দৰে ঘূৰি আহিছিল।

যদিও বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ ফুল আছে, প্ৰভুৱে সেইবোৰক মূলতঃ দুটা প্ৰকাৰত বিভক্ত কৰিছিল: দিনত ফুল যেনে গোলাপ, আৰু নিশা ফুলি উঠা ফুল, যেনে লিলি।  একেদৰে যীচুৰ শিষ্যসকলকো দুটা গোটত ৰখা হ’ব পাৰে।  প্ৰথমতে, তেওঁক মুকলিকৈ অনুসৰণ কৰা গোটটো – দিবালোকত।  আৰু আনটো গোট, যি টোৱে তেওঁক গোপনে অনুসৰণ কৰে – নিশাৰ সময়ত।

প্ৰভুৰ দ্বাৰা বাছনি কৰা বাৰজন শিষ্যই দিনৰ পোহৰত তেওঁক অনুসৰণ কৰি আছিল আৰু এক শক্তিশালী গোন্ধথকা গোলাপৰ দৰে আছিল।  তাত আৰিমাথিয়াৰ নিকোডেমাছ আৰু যোচেফৰ দৰে গোপন বিশ্বাসীসকলও আছিল, যিসকলে লিলিৰ দৰে সুগন্ধি পাইছিল।

আজিও ঈশ্বৰৰ গীৰ্জাই দুটা স্তৰত কাম কৰে।  এটা হ’ল মুকলি গীৰ্জা যিটো সকলোৱে জানে।  আনটো হৈছে লুকাই থকা বা গোপন গীৰ্জা, যি আনকি কিছুমান সাম্যবাদী ৰাষ্ট্ৰৰ দৰে বিভিন্ন ধৰ্মীয় আৰু ৰাজনৈতিক নিষেধাজ্ঞাৰ মাজতো কাম কৰে।  আপুনি যি ধৰণৰ গীৰ্জাৰ নহওঁক কিয়, আপুনি প্ৰভুৰ বাবে লিলিৰ দৰে মিঠা গোন্ধযুক্ত গোন্ধ প্ৰদান কৰে নেকি সেয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ।  ঈশ্বৰৰ সন্তান, আপুনি প্ৰভুৰ বাবে এক মিঠা সুগন্ধি দিব লাগে, আপোনাৰ উন্মুক্ত জীৱন আৰু আনৰ পৰা লুকাই থকা জীৱনত।

মন কৰিবলগীয়া:”ডিমৰু গছৰ কেঁচা গুটি পকিবলৈ ধৰিছে, দ্ৰাক্ষালতাই ফুল ধৰি সুঘ্ৰাণ বিতৰণ কৰিছে। হে মোৰ প্ৰিয়া, উঠা; হে মোৰ সুন্দৰী, আহাঁ।” (পৰমগীত ২:১৩)।