മാർച്ച് 31 – സ്നേഹം തിന്മയെ ചിന്തിക്കുന്നില്ല!

“സ്നേഹം … തിന്മയെ ചിന്തിക്കുന്നില്ല” (1 കൊരിന്ത്യർ 13:5,).

ക്ഷമിക്കാതെ ഒരു തെറ്റ് ഓർമ്മിക്കുക, തിന്മയ്ക്ക് പകരം വീട്ടാനുള്ള അവസരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുക – ഇത് സ്നേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവമല്ല. സ്നേഹം ക്ഷമിക്കുകയും മറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അത് ഒരിക്കലും അത് തെറ്റായ കാര്യങ്ങളുടെ രേഖകൾ സൂക്ഷിക്കില്ല. അത് പ്രതികാര ചിന്തകളെ സൂക്ഷിക്കുന്നില്ല.

മൃഗങ്ങളിൽ, ആനയ്ക്ക് ശ്രദ്ധേയമായ ഓർമ്മശക്തിയുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അത് വർഷങ്ങളോളം ഒരു പരിക്ക് മറക്കാതെ ഓർമ്മിച്ചേക്കാം.

ഒരിക്കൽ, ഒരു ആൺകുട്ടി

ആനയ്ക്ക് ഒരു തേങ്ങ അർപ്പിക്കുന്നതായി നടിച്ചു. ആന അത് ആകാംക്ഷയോടെ തുറന്നപ്പോൾ, ഉള്ളിൽ കുമ്മായവും

ചാന്തും നിറച്ചതായി കണ്ടു. അത് വേദനയും തുമ്പിക്കൈക്ക് വളരെ എരിച്ചലും ഉണ്ടാക്കി. ആന ആ സംഭവം ഒരിക്കലും മറന്നില്ല. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ആ കുട്ടി ഒരു യുവാവായി വളർന്നപ്പോൾ, ആന ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവനെ ഓടിച്ചു, ചവിട്ടി കൊന്നു. അതുപോലെ, ഇന്ന് പലരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ കയ്പ്പ്, നീരസം, പ്രതികാര ചിന്തകൾ എന്നിവയുണ്ട്.

എന്നാൽ സ്നേഹം ഒരിക്കലും ദോഷം ചിന്തിക്കുന്നില്ല. ദൈവമക്കളേ, ദിവ്യസ്നേഹത്തോടെ മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കുക – അവയും മറക്കുക. തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നു: “നിങ്ങൾ പരസ്പരം ദയയും ആർദ്രതയും ഉള്ളവരായി, ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവം നിങ്ങളോട് ക്ഷമിച്ചതുപോലെ പരസ്പരം ക്ഷമിക്കുവിൻ” (എഫെസ്യർ 4:32,).

ഒരിക്കൽ ഒരു പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ഒരു കള്ളനെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കള്ളൻ ഓടുന്ന വേഗതയിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു – അത് ഒരു ഒളിമ്പിക് അത്‌ലറ്റിന്റെ വേഗത പോലെയായിരുന്നു. വെറുതെ അയാളെ പിടികൂടി ജയിലിലടയ്ക്കുന്നതിനുപകരം, അയാളെ ഒരു ചാമ്പ്യൻ ഓട്ടക്കാരനാക്കി മാറ്റാൻ ഓഫീസർ തീരുമാനിച്ചു.

ഒരു ഉച്ചഭാഷിണി ഉപയോഗിച്ച്, അയാൾ ദയയോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു, കള്ളനെ ശിക്ഷിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പുനൽകി. ജീവനുവേണ്ടി ഓടുകയായിരുന്ന ഭയന്ന മനുഷ്യൻ നിന്നു. ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അയാളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു, അയാളുടെ വേഗതയെ പ്രശംസിച്ചു, പരിശീലനം, ശരിയായ വസ്ത്രം, പോഷണം എന്നിവ നൽകി, അയാളുടെ രാജ്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം അവനിൽ വളർത്തി. കാലക്രമേണ, ആ മുൻ കള്ളൻ ഒളിമ്പിക്സിൽ തന്റെ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് രാഷ്ട്രത്തിന് ബഹുമാനം കൊണ്ടുവന്നു.

മനുഷ്യൻ പാപം ചെയ്തു, ഒരു വിശുദ്ധ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പാകെ നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു. ന്യായവിധിയെയും ശിക്ഷയെയും ഭയന്ന് അവൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയി. എന്നാൽ ക്രിസ്തു നമ്മെ അന്വേഷിച്ചു വന്നു – നമ്മെ കുറ്റം വിധിക്കാനല്ല, മറിച്ച് നമ്മെ സ്നേഹിക്കാനും നമ്മെ സ്വന്തം മക്കളാക്കാനുമാണ്.

ദൈവമക്കളേ, ആ സ്നേഹം അനുദിനം പരിശീലിക്കട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് സ്നേഹത്തിന്റെ നദികൾ ഒഴുകട്ടെ – നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ സ്നേഹിയായ യേശുവിലേക്കും നിങ്ങളുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരിലേക്കും. സ്നേഹം ഒരിക്കലും ദോഷം ചിന്തിക്കുന്നില്ല. അത് പ്രതികാരത്തെക്കാൾ ത്യാഗത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

കൂടുതൽ ധ്യാനത്തിനായി വാക്യം: “ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ ലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചത് ലോകത്തെ കുറ്റം വിധിക്കാനല്ല, ലോകം അവനിലൂടെ രക്ഷിക്കപ്പെടാനാണ്” (യോഹന്നാൻ 3:17,).