ਜਨਵਰੀ 13 – নতুন সংকল্প!

“দুখতে মোৰ চকুৰ দৃষ্টি কমি আহিছে; হে যিহোৱা, প্রতিদিনে মই তোমাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ; মই তোমালৈ মোৰ হাত মেলি ৰাখিছোঁ.” (গীতমালা ৮৮: ৯).

নতুন বছৰত, আপুনি নতুন সংকল্প লোৱা উচিত আৰু ঈশ্বৰৰ নিখুঁততাৰ দিশে আগবাঢ়ি যোৱা উচিত.  যদি আপুনি প্ৰভুৰ সৈতে দৈনিক খোজ কাঢ়ে, আপোনাৰ জীৱন সুখ আৰু আনন্দেৰে ভৰি থাকিব; জীৱনটো আনন্দেৰে ভৰি আছে.  সেই আনন্দ, বিজয় আৰু পবিত্ৰতাত এই জীৱনটো সংৰক্ষণ আৰু সুৰক্ষা দিয়াটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ.  আজি আমি আপুনি সেই উদ্দেশ্যৰ বাবে কেনে ধৰণৰ সংকল্প ল’ব লাগিব তাৰ ওপৰত ধ্যান কৰিম I

প্ৰথমতে, আপুনি তেওঁক দৈনিক প্ৰশংসা কৰা উচিত.  ৰজা দায়ূদে এইদৰে কৈছে: “প্রতিদিনে আমাৰ বোজা বহন কৰা যিহোৱা ধন্য; তেৱেঁই আমাৰ পৰিত্ৰাণকর্তা ঈশ্বৰ. (চেলা)”(গীতমালা ৬৮: ১৯)৷”আমি যে সম্পূৰ্ণ শেষ নহলোঁ, এইটোৱে যিহোৱাৰ বিশ্ৱাসযোগ্য নিয়ম; কিয়নো তেওঁৰ কৰুণাময় কাৰ্যৰ শেষ নাই!

তেওঁৰ কৰুণাময় কাৰ্য প্ৰতি প্ৰভাততে নতুন হয়; তোমাৰ বিশ্বস্ততা মহৎ”   (বিলাপ ৩: ২২- ২৩)৷  সেয়েহে, ঈশ্বৰৰ হাতৰ পৰা আপুনি লাভ কৰা সকলো লাভালাভ কৃতজ্ঞতাৰে মনত ৰাখিব আৰু তেওঁক প্ৰশংসা কৰিব.

দ্বিতীয়তে, আপুনি দৈনিক ঈশ্বৰৰ বাক্য অধ্যয়ন কৰা উচিত.  শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে: “থিচলনীকিৰ লোক সকলতকৈ বিৰয়াৰ লোক সকল উদাৰ মনোভাৱাপন্ন আছিল. তেওঁলোকে অতি আগ্রহেৰে বাক্য শুনি গ্রহণ কৰিলে আৰু সত্যতা জানিবলৈ প্রতিদিনে শাস্ত্ৰৰ বাক্য অনুসন্ধান কৰিলে”(পাঁচনিৰ কৰ্ম্ম ১৭: ১১)৷  আনকি আপুনি এদিনত বাইবেলৰ মাত্ৰ পাঁচটা অধ্যায় অধ্যয়ন কৰিলেও আপুনি এবছৰতকৈও কম সময়ৰ ভিতৰত গোটেই বাইবেলখন শেষ কৰিব পাৰে.

তদুপৰি বাইবেলৰ পদসমূহৰ ওপৰত ধ্যান কৰক.  যিহোচূৱাক প্ৰভুয়ে এইদৰে কৈছিল: ” এই বিধান-পুস্তক খনৰ কথা তোমাৰ মুখৰ পৰা কেতিয়াও আঁতৰি নাযাওঁক; কিন্তু ইয়াতে থকা আটাইখিনি কথাকে পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰিবলৈ তুমি দিনে-ৰাতিয়ে ইয়াক ধ্যান কৰা; কিয়নো ইয়াকে কৰিলে তোমাৰ শুভগতি হ’ব আৰু তুমি কৃতকাৰ্য্য হ’বা.”(যিহোচূৱা ১: ৮)৷

তৃতীয়তে, আপুনি দৈনিক প্ৰাৰ্থনা কৰা উচিত.  “দুখতে মোৰ চকুৰ দৃষ্টি কমি আহিছে; হে যিহোৱা, প্রতিদিনে মই তোমাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ; মই তোমালৈ মোৰ হাত মেলি ৰাখিছোঁ.” (গীতমালা ৮৮: ৯).  যদি আপুনি দৈনিক প্ৰাৰ্থনা কৰে, আপোনাৰ ভিতৰৰ মানুহশক্তিশালী হ’ব; আৰু আপুনি আপোনাৰ মাজত ঐশ্বৰিক শক্তি বৃদ্ধি কৰিব.  সফলতাৰ ৰহস্য হৈছে সদায়ে প্ৰাৰ্থনা কৰা (ইফিচীয়া ৬: ১৮).  শাস্ত্ৰই আমাক “নিৰন্তৰ প্ৰাৰ্থনা” কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছে (১ থিচলনীকীয়া ৫: ১৭)৷  আপুনি যিকোনো সংগ্ৰাম বা বিবাদৰ মাজেৰে পাৰ হৈ আছে, “আপোনালোকে একোলৈ চিন্তা নকৰিব,  কিন্তু সকলো বিষয়তে আপোনালোকৰ যাচনা, ধন্যবাদযুক্ত প্ৰাৰ্থনা আৰু নিবেদনেৰে সৈতে ঈশ্বৰৰ আগত জনোৱা হওক.”(ফিলিপীয়া ৪: ৬)৷

চতুৰ্থতে, আপুনি প্ৰভুৰ উপস্থিতিত অপেক্ষা কৰা উচিত.  শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে: “যিজনে মোৰ কথা শুনে, তেওঁ আনন্দিত হ’ব- মোৰ দুৱাৰত প্রতি দিনে পৰ দি থাকিব, মোৰ ঘৰৰ দুৱাৰৰ কাষত মোৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকিব.”(হিতোপদেশ ৮: ৩৪)৷  যেতিয়া আপুনি দৈনিক প্ৰভুৰ ভৰিত অপেক্ষা কৰে, আপোনাৰ শক্তি নৱীকৰণ হ’ব; আৰু আপুনি ঈগলৰ দৰে পাখিৰে ওপৰলৈ উঠিব.

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “তাতে, মই চিৰকাললৈকে তোমাৰ প্ৰশংসাৰ গান কৰিম; প্রতিদিনে নিজৰ সঙ্কল্প সিদ্ধ কৰিম.”