ফেব্ৰুৱাৰী 18 – ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰা প্ৰজ্ঞা !

“প্রজ্ঞা আৰু বিবেচনা শক্তি অৰ্জন কৰা; মোৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা বাক্য নাপাহৰিবা আৰু ত্যাগ নকৰিবা.  প্ৰজ্ঞাক ত্যাগ নকৰিবা, তেতিয়া তেওঁ তোমাৰ ওপৰত দৃষ্টি ৰাখিব; তেওঁক প্ৰেম কৰা, আৰু তেওঁ তোমাক সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব.” (হিতোপদেশ ৪:৫-৬).

যৌৱনৰ পৰাই জ্ঞানী ৰজা চলোমনৰ হৃদয় প্ৰভুৰ ওচৰত সৎ আছিল. তেওঁ প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ অতি আকাংক্ষা কৰিছিল. তেওঁৰ এই বিবেচনা আছিল যে যদি প্ৰভুৰ বাবে মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়, তেন্তে প্ৰভুৱে তাত বাস কৰিব আৰু ঈশ্বৰ তেওঁৰ ওপৰত আনন্দিত হ’ব. তেওঁ কৈছিল: “আৰু মই যি মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিম, সেয়া মহান হ’ব, কিয়নো আমাৰ ঈশ্বৰ সকলো দেৱতাতকৈ ডাঙৰ”. আৰু তেওঁ প্ৰভুৰ বাবে এটা গৌৰৱময় মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিলে.

মন্দিৰ উচৰ্গা কৰাৰ সময়ত চলোমনে প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ হাজাৰ হাজাৰ বলিদান আগবঢ়াইছিল. চলোমনৰ ওপৰতো প্ৰভু সন্তুষ্ট হৈছিল. গতিকে, সেই পবিত্ৰ মন্দিৰত প্ৰভুৰ গৌৰৱময় উপস্থিতি আহিল আৰু প্ৰভুৰ মহিমাই মন্দিৰটো ভৰি পৰিল. তেওঁ লগতে প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে তেওঁৰ চকু মেলি থাকিব আৰু তেওঁৰ কাণে সেই মন্দিৰত কৰা সকলো প্ৰাৰ্থনা শুনিব.

কাৰণ চলোমনৰ হৃদয় ঈশ্বৰৰ হৃদয়ৰ সৈতে বান্ধ খাই আছিল, তেওঁক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ প্ৰভুৱে অসীম প্ৰজ্ঞা, জ্ঞান আৰু বুজাবুজি প্ৰদান কৰিছিল. তেওঁৰ আগতে, সমগ্ৰ জগতত যিসকলৰ কোনোৱেই নাছিল, তেনে জ্ঞান তেওঁৰ আছিল. আৰু সেই ঈশ্বৰ প্ৰদত্ত জ্ঞানেৰে তেওঁ শাস্ত্ৰত বহুতো কিতাপ লিখিলে যেনে হিতোপদেশ, উপদেশক, চলোমনৰ গীত. সেই কিতাপবোৰৰ জৰিয়তে তেওঁ ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰা জীৱন যাপনৰ বাবে বহুতো গোপন কথা আৰু চাবিকাঠি উন্মোচন কৰিছে. প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ সেই মূল্যৱান পাঠবোৰৰ কেইটামান চমুকৈ চাওঁ আহক:

1)“ ভুল তুলাচনী যিহোৱাৰ ঘিণলগীয়া; কিন্তু সঠিক জোখ তেওঁৰ সন্তোষ জনক.”(হিতোপদেশ ১১:১). আমি কিছুমান ব্যৱসায়ী আৰু ব্যৱসায়ীক অযথা লাভৰ উদ্দেশ্যেৰে সামগ্ৰীৰ মিশ্ৰণ, অনডাৰ ওজন আৰু দাম বৃদ্ধি কৰাত লিপ্ত হোৱা দেখিবলৈ পাওঁ. কিন্তু ন্যায্য ব্যৱসায়িক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা আৰু সৎ স্কেল ব্যৱহাৰ কৰাসকলৰ ওপৰতহে প্ৰভুৱে সন্তুষ্ট হ’ব.

2)“মিছা কোৱা ওঁঠ যিহোৱাৰ ঘিণলগীয়া; কিন্তু সত্য আচৰণ কৰাসকলে তেওঁক আনন্দিত কৰে.”(হিতোপদেশ ১২:২২). আমি

3)প্ৰকাশিত বাক্যৰ পুস্তকত পঢ়িবলৈ পাওঁ যে: “জুই আৰু গন্ধকেৰে জ্বলি থকা হ্ৰদত সকলো মিছলীয়াই নিজৰ অংশ পাব”. কিন্তু যিসকলে সত্যবাদী, তেওঁলোকৰ ওপৰত প্ৰভুৱে আনন্দিত হয়. “দুষ্ট সকলৰ বলিদান যিহোৱাই ঘিণ কৰে; কিন্তু ন্যায়পৰায়ণ লোকৰ প্ৰাৰ্থনাত তেওঁ আনন্দিত হয়.”(হিতোপদেশ ১৫:৮). ঈশ্বৰৰ সন্তানসকল, ভগ্ন হৃদয় আৰু অনুশোচনা কৰা আত্মাৰে নিজকে জীৱন্ত বলিদান হিচাপে উৎসৰ্গা কৰক আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰক. আৰু যিহোৱাই তোমালোকত আনন্দিত হ’ব.

অধিক ধ্যান-ধাৰণৰ বাবে পদ: “ন্যায় কথা কোৱা ওঁঠে ৰজাক আনন্দিত কৰে; আৰু তেওঁ পোনপটীয়াকৈ কথা কোৱা লোকক ভাল পায়.”(হিতোপদেশ ১৬:১৩).