আগস্ট 21 – প্ৰলোভন!

“হে মোৰ পুত্র, পাপীলোকে যদি তোমাক তেওঁলোকৰ পাপ কাৰ্যত প্রলোভিত কৰে তেওঁলোকক অনুসৰণ নকৰিবা।” (হিতোপদেশ ১: ১০)।

চয়তানে হয় এজন বিশ্বাসীক প্ৰলোভিত কৰিব বা ভয় খুৱাব।  তেওঁ সাংসাৰিক আকাংক্ষা বা কামনাৰে আকৰ্ষিত কৰিব, আৰু শেষত আপোনাক পাপৰ গভীৰতালৈ ঠেলি দিবলৈ চেষ্টা কৰিব।  সেয়েহে ঈশ্বৰৰ সন্তানসকলে সকলো সময়তে সতৰ্ক আৰু সতৰ্ক হোৱাটো অতি আৱশ্যক।  যেতিয়াই তেওঁলোকে কামনাৰ সন্মুখীন হয়, তেওঁলোকে ইয়াক দৃঢ়তাৰে বৰ্খাস্ত আৰু প্ৰত্যাখ্যান কৰা উচিত।  যদি আপুনি দৃঢ়তাৰে লেনদেন নকৰে, তেন্তে পাপৰ কামনাই অৱশেষত আপোনাৰ আত্মাক হেডিজলৈ ঠেলি দিব।

কিছুমান ঠাইত, তেওঁলোকে ঘৰুৱা মাখিক আকৰ্ষিত আৰু মাৰিবলৈ বৈদ্যুতিক সঁজুলি স্থাপন কৰিব।  মাখিবোৰ ডিভাইচৰ নীলা পোহৰৰ সৈতে আকৰ্ষিত হয়, আৰু এবাৰ সিহঁত ভিতৰৰ ধাতুৰ জালৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে, সিহঁত বিদ্যুৎস্পৃষ্ট হৈ মৃত্যুমুখত পৰে।  আপুনি এনে সঁজুলিবোৰত সংগ্ৰহ কৰা শ শ মৃত মাখি দেখিব পাৰে, কম সময়ৰ ভিতৰত।

একেদৰে, নিগনিবোৰক মাউচ ৰখা ফান্দৰ ভিতৰত ৰখা মচলাযুক্ত সামগ্ৰীৰে প্ৰলোভিত কৰা হয়।  ইয়াৰ সুগন্ধিয়ে মাউচটোক আহি ইয়াৰ সোৱাদ ল’বলৈ আকৰ্ষিত কৰিব।  কিন্তু মুহূৰ্ততে, নিগনিটোৱে ফান্দত প্ৰৱেশ কৰে আৰু ইয়াক কুটিকুটি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, তাৰ পিছত ফান্দটো বন্ধ হ’ব, আৰু ই এক ভয়ংকৰ মৃত্যু হ’ব।

যিসকলে মাছ ধৰিবলৈ যায়, তেওঁলোকে হুকৰ কাষ ঢাকিবলৈ কীট ৰাখিব।  তেওঁলোকে মাছ ধৰা ৰেখাটো পানীত পেলাই দিয়ে আৰু লাহেকৈ ৰেখাটো জোকাৰি দিয়ে, যাতে মাছটো টোপৰ ফালে আকৰ্ষিত হয়।  আৰু শেষত, পলুৰ দ্বাৰা প্ৰলোভিত হোৱা মাছটো হুকত ধৰা পৰে আৰু প্ৰাণ হেৰুৱায়।

এনে বহুতো লোক আছে যিয়ে বাটত ৰখা ফান্দ, ফান্দ আৰু জালবোৰ লক্ষ্য নকৰাকৈ প্ৰলোভিত হোৱাৰ ফালে দৌৰে আৰু ঘৰৰ মাখি, নিগনি আৰু মাছৰ দৰে এনে প্ৰলোভনৰ চিকাৰ হয়।  তেওঁলোকে চকুৰ কামনা, মাংসৰ কামনা আৰু জীৱনৰ গৌৰৱৰ সকলো আনন্দ লাভ কৰিব বিচাৰে।  আৰু শেষত, সেইবোৰ পোহৰৰ তাপৰ দ্বাৰা খোৱা জুইমাখিৰ দৰে, বা মৌৰ পাত্ৰত সোৱাদ ল’ব বিচৰা আৰু ডুব যোৱা পিঁপড়েৰ দৰে শোচনীয়ভাৱে পৰি যায়।  শাস্ত্ৰই আমাক এইদৰেও সতৰ্ক কৰি দিছে: “পাপ হৈছে মৃত্যু” (ৰোমীয়া ৬: ২৩)৷  “পাপ কৰা আত্মা মৰিব” (যিহিষ্কেল ১৮: ২০)৷

শাস্ত্ৰই আমাক স্পষ্টকৈ কৈছে যে পাপীসকলে আপোনাক প্ৰলোভিত কৰিলেও আপুনি কেতিয়াও সন্মতি দিয়া উচিত নহয়।  ডেলিলাই কেনেকৈ চেমছনক প্ৰলোভিত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পৰা সকলো শক্তি আঁতৰাই পেলাইছিল চাওঁক।  তেওঁ যি ইমান শক্তিশালী আছিল, তেওঁ কৰুণ অৱস্থাত পৰিণত হ’ব লগা হৈছিল, লাজ আৰু উপহাসৰ বস্তু হিচাপে।  গেহাজি আৰু যিহূদা ইস্কাৰিয়টৰ জীৱনইতিহাস, যিসকলে তেওঁলোকৰ লোভত পৰিছিল, আপোনাৰ বাবে দৃঢ় সতৰ্কবাণী আৰু ভৰ্ৎসনা হিচাপে কাম কৰক

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “যিহোৱালৈ ভয় ৰখাই জ্ঞানৰ আৰম্ভণ, অজ্ঞানীলোকে প্রজ্ঞা আৰু অনুশাসন হেয়জ্ঞান কৰে”।(হিতোপদেশ ১: ৭)।