অক্টোবৰ 07 – মাউণ্ট লেবানন!

“ধাৰ্মিকলোক খাজুৰ গছৰ দৰে উজ্বলি উঠিব; লিবানোনৰ এৰচ গছৰ নিচিনাকৈ বাঢ়ি যাব।” (গীতমালা ৯২: ১২)।

শাস্ত্ৰত মাউণ্ট লেবাননৰ এক সুকীয়া স্থান আছে।  ‘লেবানন’ শব্দটোৱে আমাৰ মনলৈ প্ৰভুৰ আনন্দৰ আশ্চৰ্যকৰ অভিজ্ঞতা কঢ়িয়াই আনিছে।  ‘লেবানন’ৰ অৰ্থ হৈছে যিটো বগা, বিশুদ্ধ আৰু পবিত্ৰ।

যেতিয়া চলোমনে প্ৰভুৰ ঘৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ লেবাননৰ পৰা দেৱদাৰ লাভ কৰিছিল।  লেবাননৰ দেৱদাৰসকল তেওঁলোকৰ শক্তি আৰু দীৰ্ঘজীৱনৰ বাবে বিশ্বজুৰি প্ৰশংসিত।  লেবাননৰ ৰজা আৰু চলোমনৰ বন্ধু হীৰামে দেৱদাৰসকলক প্ৰভুৰ ঘৰৰ বাবে প্ৰচুৰ পৰিমাণে দেৱদাৰ দিছিল।

লেবানন ৰাষ্ট্ৰই ইয়াৰ সীমা ইজৰাইলৰ সৈতে ভাগ বতৰা কৰে।  আৰু আজিও, লেবানন পৰ্বত অতি উৰ্বৰ আৰু ই যথেষ্ট পৰিমাণে ফল-মূলৰ যোগান ধৰে।  লেবাননৰ প্ৰতি ৰজা চলোমনৰ এক বিশেষ সম্পৰ্ক আছিল আৰু চলোমনৰ গীতত এই বিষয়ে এটা মন্তব্য কৰিছিল।  আমি শাস্ত্ৰত পঢ়িছোঁ যে” ৰজা চলোমনে লিবানোনৰ কাঠেৰে নিজৰ বাবে, এটি দোলা নির্মাণ কৰিলে।(পৰম গীত ৩: ৯)৷

মাউণ্ট লেবাননে কইনা – গীৰ্জা আৰু দৰাৰ মাজৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কৰ পূৰ্বাভাস হিচাপে কাম কৰে – – আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্ট, উচ্চ স্থানত।  ওহ, প্ৰভুৰ মুক্তিলাভৰ বাবে আকাশত আনন্দিত হৃদয়েৰে প্ৰভুৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰাটো কিমান যে আশ্চৰ্যকৰ দিন হ’ব!

শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে: “হে মোৰ কইনাজনী, লিবানোনৰ পৰা মোৰ লগত আহাঁ। লিবানোনৰ পৰা মোৰ লগতেই আহাঁ; অমানাৰ চূড়াৰ পৰা, চনীৰ আৰু হৰ্মোণ পাহাৰৰ ওপৰৰ পৰা  সিংহবোৰৰ গাতৰ পৰা, আৰু নাহৰফুটুকী বাঘবোৰৰ পাহাৰী বাসস্থানৰ পৰা তুমি নামি আহাঁ।হে মোৰ কইনাজনী, তোমাৰ ওঁঠযুৰিৰ পৰা টোপ-টোপ কৰি মধু পৰে; তোমাৰ জিভাৰ তলত মধু আৰু দুগ্ধ আছে; তোমাৰ বস্ত্ৰৰ গন্ধ লিবানোনৰ বনৰ গন্ধৰ নিচিনা।তুমি যেন উদ্যানৰ জুৰি, যেন নির্মল পানীৰ এটি কুৱাঁ, যেন লিবানোনৰ পৰা বৈ নামি অহা জলস্রোত”(পৰম গীত ৪: ৮, ১১, ১৫)৷

আপুনি কেৱল মেঘৰ মাজত প্ৰেমৰ প্ৰভুৰ সৈতে যোগ দিয়াই নহয়, কিন্তু আপুনি খ্ৰীষ্টৰ সৈতে এক হাজাৰ বছৰৰ বাবে ৰাজত্ব কৰিব।  আধ্যাত্মিক অৰ্থত এটা সাংসাৰিক লেবানন আৰু লেবানন আছে।

শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে: “প্রচুৰ পৰিমানে ফুলিব, আনন্দ আৰু গানেৰে সৈতে উল্লাসিত হ’ব; লিবানোনৰ গৌৰৱ, কৰ্মিল আৰু চাৰোণৰ মহিমা তাক দিয়া হ’ব; তেওঁলোকে যিহোৱাৰ গৌৰৱ, আৰু আমাৰ ঈশ্বৰৰ জ্যোতি দেখিবলৈ পাব।”(যিচয়া ৩৫: ২)৷  ঈশ্বৰৰ সন্তান, প্ৰভুৰ আনন্দৰ আশ্চৰ্যজনক আধ্যাত্মিক অভিজ্ঞতা বিচাৰক!

ইয়াৰ উপৰিও ধ্যান ৰখাৰ পদ: “লিবানোনৰ গৌৰৱ তোমালৈ আহিব; দেৱদাৰু, তিধৰ, আৰু তাচুৰ গছ একেলগে, মোৰ পবিত্ৰ স্থান ভূষিত কৰিবৰ অৰ্থে আহিব; আৰু মই মোৰ চৰণ থোৱা ঠাই প্ৰতাপযুক্ত কৰিম।”(যিচয়া ৬০: ১৩)