মার্চ 31 – পৰি যোৱা কুঠাৰ!

“তেওঁলোকৰ মাজৰ এজনে যেতিয়া গছ কাটি আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ কুঠাৰখন সুলকি গৈ পানীত পৰিল; তাতে তেওঁ চিঞঁৰ মাৰি ক’লে, “হায় হায়! হে প্ৰভু, মই এইখন আনৰ পৰা খুজি আনিছিলো!” (২ ৰজা ৬: ৫)।

শাস্ত্ৰত আমি এলিয়াৰ সাতটা আশ্চৰ্য আৰু ইলীছাৰ চৈধ্যটা আশ্চৰ্যৰ বিষয়ে পঢ়িছিলো।  ওপৰোক্ত পদটো এলিয়াৰ সপ্তম আশ্চৰ্যৰ সন্দৰ্ভত।  ঈশ্বৰে কিয় আচৰিত আৰু চিহ্ন বোৰ কৰে আৰু সেইবোৰ শাস্ত্ৰত কিয় বন্দী কৰা হয়?  শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে: “কিন্তু যীচু যে ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ খ্ৰীষ্ট, ইয়াক যেন তোমালোকে বিশ্বাস কৰা, বিশ্বাস কৰি তেওঁৰ নামত যেন জীৱন পোৱা, এই কাৰণে এইবোৰ কথা লিখা হ’ল।” (যোহন ২০: ৩১)৷

এলিয়াৰ দিনত পয়গম্বৰৰ সন্তানে নিজৰ বাবে ঘৰ নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰিছিল।  আৰু তেওঁলোকৰ এজনে গছকাটি আছিল, তেওঁৰ কুঠাৰ জৰ্ডান নদীৰ গভীৰ পানীত পৰিছিল।  আৰু তেওঁ চিঞৰি চিঞৰি ক’লে: “হায়, মাষ্টাৰ! কিয়নো ইয়াক ধাৰ লৈ লোৱা হৈছিল”।

যেতিয়া কিবা ধাৰ লোৱা হয়, ইয়াক অভিপ্ৰেত উদ্দেশ্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব আৰু ইয়াৰ মালিকক ঘূৰাই দিব লাগিব।  আনকি আপোনাৰ শৰীৰো প্ৰভুৰ পৰা ধাৰ লৈছে।  সেয়েহে, আপুনি সকলো পবিত্ৰতাৰে সংৰক্ষণ কৰিবলৈ বাধ্য।  কিছুমানে নিজকে আৰু তেওঁলোকৰ শৰীৰক কামনা আৰু পাপ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে, আৰু তেওঁলোকৰ আত্মা, আত্মা আৰু শৰীৰক দাগ দিয়ে।  আপুনি কেনেকৈ প্ৰভুক, আপোনাৰ শৰীৰৰ বিষয়ে হিচাপ দিব পাৰে?

শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে: “আপোনালোকৰ শৰীৰ যে ঈশ্বৰৰ মন্দিৰ আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা পোৱা পবিত্ৰ আত্মা যে আপোনালোকৰ অন্তৰত থাকে, ইয়াক আপোনালোকে নাজানে নে কি? আপোনালোক এতিয়া নিজৰ নহয়।  কিয়নো আপোনালোকক মূল্য দি কিনা হৈছে; এই হেতুকে আপোনালোকৰ শৰীৰৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰক মহিমাম্বিত কৰক।” (১ কৰিন্থীয়া ৬: ১৯- ২০)৷

ঈশ্বৰৰ সেৱক এলিয়াই পয়গম্বৰৰ পুত্ৰক এই কুঠাৰটো ক’ত পৰিল সেই বিষয়ে সুধিছিল।  আপুনি নিজকে পৰীক্ষা কৰিব লাগিব আৰু বুজিব লাগিব যে আপুনি আপোনাৰ পবিত্ৰতাৰ পৰা ক’ত পৰিছিল।  আপুনি আপোনাৰ জীৱনত প্ৰকৃততে ক’ত পিছলি গৈছিল?  কেনে ধৰণৰ পাপে আপোনাক ধৰি ৰাখিছে?  আৰু আপোনাৰ বৰ্তমানৰ স্থিতি প্ৰকৃততে কি?

আজি নিজকে পৰীক্ষা কৰক।  দায়ূদৰ দৰে আপুনিও এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰা উচিত: “হে ঈশ্বৰ, মোৰ বুজ বিচাৰ লোৱা আৰু মোৰ অন্তঃকৰণ জানা; মোক পৰীক্ষা কৰি চোৱা আৰু মোৰ সঙ্কল্পবোৰ জানা;  মোৰ ভিতৰত দুষ্টতাৰ কোনো পথ আছে কি নাই, তাক চোৱা, আৰু মোক অনন্তকালৰ পথত গমন কৰোঁৱা।” (গীতমালা ১৩৯: ২৩- ২৪)৷  ঈশ্বৰৰ সন্তান, ঈশ্বৰৰ প্ৰতি আপোনাৰ পূৰ্বৰ প্ৰেমআৰু প্ৰাৰ্থনা জীৱনত আপোনাৰ পূৰ্বৰ উৎসাহলৈ ঘূৰি যাওঁক।  প্ৰভু য়ে তোমাক ওপৰলৈ তুলি বলৈ আৰু আপোনাক পুনৰ পবিত্ৰতাত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অনুগ্ৰহ কৰে।

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “তোমাৰ পৰিত্ৰাণৰ আনন্দ মোক পুনৰায় দান কৰা; তোমাৰ উদাৰ আত্মা দি মোক ধৰি ৰাখা।” (গীতমালা ৫১: ১২)।