মার্চ 14 – তেওঁ আপোনাক ৰাখিব!

“এতিয়া যি জনে আপোনালোকক বাধাৰ পৰা ধৰি ৰাখিবলৈ সমর্থ আৰু তেওঁৰ প্ৰতাপৰ আগত নিৰ্দোষীৰূপে অসীম আনন্দৰ সৈতে উপস্থিত কৰিবলৈও সমৰ্থ,.” (যিহূদা ১: ২৪)৷

যিহূদাৰ কিতাপখন বাইবেলৰ পঁয়ষট্টিখন কিতাপ, মুঠ ৬৬ খন কিতাপৰ ভিতৰত।  ইয়াক সাধাৰণ এপিষ্টল হিচাপে লিখা হয় আৰু ইয়াৰ মাত্ৰ এটা অধ্যায় আছে।

যদিও ইয়াৰ মাত্ৰ এটা অধ্যায় আছে, সেই অধ্যায়ৰ শেষৰ ফালে – পাঁচনি যিহূদাই প্ৰভুক সেই জন বুলি আঙুলিয়াই দিছে যি য়ে আপোনাক হোঁচট খোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হয়।  প্ৰভু হৈছে সেইজন যি আপোনাক আপোনাৰ আধ্যাত্মিক জীৱনত হোঁচট খোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে।

ভালপাৰাইৰ ওচৰত, ‘হাই ফৰেষ্ট ইষ্টেট’ নামৰ এটা চাহ বাগিচা আছে।  সেই সম্পত্তিৰ খুব ওচৰত, ‘নম্বৰ ৰক’ নামৰ এটা শিল আছে, যি মাটিৰ স্তৰৰ ওপৰত থিয় আৰু অতি ওখ।  যেতিয়া কোনোবাই সেই শিলটোৰ ওপৰত থিয় হয়, গোটেই চাৰিওফালটো হাজাৰ হাজাৰ ফুট গভীৰতাত থকা যেন লাগিব।  আৰু যদি কোনোবাই সেই উচ্চতাৰ পৰা পৰি যায়, গোটেই শৰীৰটো টুকুৰা টুকুৰ হৈ যাব, চাৰিওফালৰ শিলবোৰত আঘাত কৰাৰ পিছত, আৰু এটা হাড়ো অক্ষত নাথাকিব

আনকি আপুনি সেই শিলটোৰ ওপৰৰ ফালে যাওঁতে, আপুনি এনে অনুভৱ কৰিব যেন সেই ঠাইৰ অশুভ আত্মাই আপোনাক ভাৰসাম্যৰ বাহিৰত আৰু পিছল কৰি তোলে, আৰু আপোনাক গভীৰতালৈ টানি আনে।  কিন্তু পাপত পৰা আৰু হাদলৈ যোৱা, এনে শিলৰ ওপৰৰ পৰা পৰাতকৈও অধিক ধ্বংসাত্মক।  সেইটো কিমান দুখজনক হ’ব?  পাপে চিৰন্তন দুখ-কষ্টৰ সৃষ্টি কৰিব।

যিহূদাৰ বিশেষণত তেওঁ ইহুদীসকলৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে লিখিছে, যিসকলে প্ৰভুৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰেম ৰক্ষা কৰাত ব্যৰ্থ হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ গৌৰৱৰ বাবে পৰিগৈছিল।  যিসকলে ঈশ্বৰৰ স্বৰ্গদূতৰ দৰে বাস কৰিছিল, তেওঁলোকৰ মৰ্যাদাৰ পৰা তললৈ পৰি ৰাক্ষসলৈ পৰিণত হৈছিল আৰু তেওঁলোকক চিৰন্তন জুইৰ সাগৰত ঠেলি দিয়া হৈছিল।

ঘৃণা, গৌৰৱ, কামনা, ব্যভিচাৰৰ আত্মা, পাপৰ প্ৰলোভন, আকাংক্ষা আৰু পৃথিৱীৰ কামনাই এজন মানুহক সঠিক পথৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ বাধ্য কৰে।  কিন্তু ঈশ্বৰ, আজিও জীয়াই আছে আৰু আপোনাক হোঁচট খোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম।

ঈশ্বৰৰ শক্তিশালী হাত, আপোনাক পৰি যোৱাৰ পৰা প্ৰতিহত কৰিবলৈ আৰু আপোনাক স্থিৰ কৰি ৰাখিবলৈ শক্তিশালী।  যেতিয়াই আপোনাৰ ভৰি পিছলি যায়, আপুনি কেতিয়াও পাহৰিব নালাগে যে প্ৰভুৰ অনুগ্ৰহে আপোনাক ৰাখিবলৈ আৰু আপোনাক ধৰি ৰাখিবলৈ সক্ষম হয়।  ঈশ্বৰৰ সন্তানসকল, ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ যাতে আপোনাৰ পৰা আঁতৰি নাযায় তাৰ প্ৰতি সতৰ্ক হওঁক।  নিশ্চিত কৰিব যাতে আপোনাৰ প্ৰাৰ্থনা জীৱনত কোনো ঢিলাতা নাথাকে।  আৰু প্ৰভুয়ে নিশ্চিতভাৱে আপোনাক পৰি যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব।

ইয়াৰ উপৰিও ধ্যানৰ পদ:”এই কাৰণে মই এইবোৰ দুখ ভোগ কৰিলেও লজ্জিতf নহওঁ; কিয়নো মই যি জনক বিশ্বাস কৰিলোঁ, তেওঁক জানো আৰু তেওঁৰ হাতত মই নিজকে অৰ্পণ কৰি দিলোঁ,  তাতে তেওঁ যে সেই দিনৰ কাৰণে মোক পহৰা দি ৰাখিবলৈ সমর্থ, ইয়াকে দৃঢ় প্ৰত্যয় কৰিছোঁ। ” (২ তীমথিয় ১: ১২)৷