মার্চ 11 – তেওঁ আহিব!

“হে গালীল দেশৰ গালীলীয়া সকল, তোমালোকে কিয় আকাশলৈ ৰ’ লাগি চাই ৰৈছা? এই জন যীচুক তোমালোকৰ কাষৰ পৰা স্বৰ্গলৈ নিয়া হল। তোমালোকে তেওঁক যেনেকৈ স্বৰ্গলৈ যোৱা দেখিলা, সেইৰূপে তেওঁ আকৌ আহিব।” (পাঁচনিৰ কৰ্ম্ম ১: ১১)৷

আমি সকলোৱে সকলো আগ্ৰহেৰে খ্ৰীষ্টৰ দিনটোৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছোঁ।  যি আহি আছে তেওঁ সোনকালে আহিব আৰু টেৰি নকৰিব।  যেতিয়া আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই তেওঁলোকৰ মহাকাশ জাহাজ এপোলোক চন্দ্ৰলৈ পঠিয়াইছিল, বিশাল জনতাই অনুষ্ঠানটো চাই আছিল।  এই ৰকেটটো কেনেডি স্পেচ চেণ্টাৰৰ পৰা উৎক্ষেপণ কৰা হৈছিল।  আৰু চৰকাৰে বিস্তৃত ব্যৱস্থাৰ উন্মাদনা কৰিছিল যাতে সকলো লোকে তেওঁলোকৰ টেলিভিছন ছেটত, বিশ্বজুৰি মুকলি অনুষ্ঠানটো পোনপটীয়াকৈ চাব পাৰে।

অনুষ্ঠানটো চোৱা লাখ লাখ লোকৰ ভিতৰত এগৰাকী মহিলাও আছিল যি আৰ্মষ্ট্ৰঙৰ পত্নী আছিল: সেই মহাকাশ অভিযানৰ সদস্য।  তাই মিশ্ৰিত আৱেগৰ সৈতে আৱদ্ধ হৈছিল।  তাই এফালে আনন্দেৰে ভৰি পৰিছিল।  একে সময়তে, ভয়ৰ বাবে তাই ভয়ানকভাৱে ভয় খাইছিল আৰু অস্থিৰ হৈ পৰিছিল।

*উৎক্ষেপণ অনুষ্ঠানৰ শেষত, এগৰাকী সাংবাদিকে সেই মহিলাগৰাকীক তেওঁৰ স্বামীৰ মহাকাশলৈ যাত্ৰাৰ বিষয়ে কি ভাবে সেই বিষয়ে সুধিছিল।

আৰু মহিলাগৰাকীয়ে উত্তৰ দিছিল যে তেওঁ চন্দ্ৰলৈ যোৱাতকৈ সেই মহাকাশ জাহাজখন পৃথিৱীলৈ ঘূৰি অহা চাবলৈ অধিক আগ্ৰহী।  তাই জনাইছিল যে তাইৰ আগ্ৰহ আৰু আকাংক্ষা তাইৰ স্বামীৰ সুৰক্ষিত উভতি অহাৰ বিষয়ে।*

যীচুৰ শিষ্যসকলে জলফাই পৰ্বতৰ পৰা স্বৰ্গলৈ প্ৰভুৰ আৰোহণ দেখিবলৈ পাব পাৰিছিল।  কিন্তু আপুনি তেওঁৰ উভতি অহাৰ সাক্ষী হোৱাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰিব।  তেওঁ কঢ়িয়াই অনাৰ দৰেই ঘূৰি আহিব।

কেৱল ‘তেওঁ এনেদৰে আহিব’ শব্দটোৰ বিষয়ে চিন্তা কৰক।  যেতিয়া কিছুমান লোক ধন উপাৰ্জন কৰিবলৈ বিদেশলৈ যায় আৰু সেই দেশৰ জীৱনশৈলী, তেওঁলোকৰ সম্পদ আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱৰ স্তৰৰ বাবে তেওঁলোক সম্পূৰ্ণৰূপে সলনি হয়।  যেতিয়া তেওঁলোকে ঘৰুৱা দেশলৈ উভতি আহে, তেতিয়া তেওঁলোকৰ দৃষ্টিভঙ্গী, আনৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ প্ৰেম, বন্ধুত্ব আৰু তেওঁলোকৰ ধৰ্ম্মীয় উৎসাহৰ সম্পূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন হয়।  কিন্তু যেতিয়া প্ৰভু যীচু ঘূৰি আহে, তেতিয়া তেওঁ একেজন ব্যক্তি হিচাপে ঘূৰি আহিব।  তেওঁৰ মৰমৰ হৃদয় কেতিয়াও সলনি নহ’ব।  অতীতত তেওঁ কেনেদৰে খোজ কাঢ়িছিল আৰু মানুহৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰিছিল, ঠিক তেনেদৰে তেওঁ এনেকৰিব।    অতীতত তেওঁ কেনেদৰে খোজ কাঢ়িছিল আৰু মানুহৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰিছিল, ঠিক তেনেদৰে তেওঁ এনেকৰিব।  তেওঁৰ অপৰিৱৰ্তিত প্ৰকৃতিতাৰ কাৰণ।

এতিয়ালৈকে, তেওঁ তেওঁৰ দেউতাকৰ সোঁ হাতত থিয় হৈ আমাৰ হৈ ওকালতি কৰি আহিছে।  তেওঁ এতিয়ালৈকে স্বৰ্গীয় বাসস্থানত আমাৰ বাবে কোঠা প্ৰস্তুত কৰিছে।  তেওঁ পবিত্ৰ আত্মাক পৃথিৱীলৈ পঠিয়াইছে, আমাৰ ভিতৰলৈ থাকিবলৈ।  আৰু সোনকালেই, তেওঁ আমাক তেওঁৰ সৈতে ঘূৰাই নিবলৈ আহিব।  ঈশ্বৰৰ সন্তান, তেওঁৰ অহাৰ বাবে সাজু হওঁক আৰু হাতত থকা সময়খিনি ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰক।

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “মই নিজেই তেওঁক দেখা পাম, আনৰ চকুৱে নহয়, মোৰ নিজৰ চকুৱেই তেওঁক দেখিব। হাবিয়াহ কৰোঁতে কৰোঁতে মোৰ অন্তৰত হৃদয় ক্ষীণ হৈ গৈছে।”( ইয়োব ১৯: ২৭)।