ফেব্রুয়ারী 23 – বিবাহ!

“তিন দিনৰ দিনা গালীল প্ৰদেশৰ কান্না নগৰত এখন বিয়া হৈছিল আৰু যীচুৰ মাক তাত আছিল।” (যোহন ২: ১)।

শাস্ত্ৰত কোৱা হৈছে যে যীচু, তেওঁৰ শিষ্য আৰু তেওঁৰ মাতৃক যি বিয়ালৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল, সেই বিয়াখন সপ্তাহৰ তৃতীয় দিনা অনুষ্ঠিত হৈছিল।  সেই দিনবোৰৰ কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি, দেওবাৰে সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন আছিল।  সোমবাৰে সপ্তাহৰ দ্বিতীয় দিন আৰু মঙলবাৰে তৃতীয় দিন আছিল।  কিন্তু এই দিনবোৰত, কোনো শৰীৰে মঙলবাৰে বিয়া অনুষ্ঠিত নকৰে।  মঙলবাৰে বহুতে অশুভ বুলি গণ্য কৰে আৰু সপ্তাহৰ এটা পছন্দৰ দিন নহয়।  বহুতে আনকি মঙলবাৰে তেওঁলোকৰ ভ্ৰমণৰ পৰিকল্পনাও নকৰে।

কিন্তু যিসকলে যীচুৰ দিনত বিবাহৰ আয়োজন কৰিছিল, তেওঁলোকে সৌভাগ্যক্ৰমে সপ্তাহৰ তথাকথিত শুভ দিন বা দিনটোৰ সময়লৈ চোৱা নাছিল।  সেইবাবে প্ৰভু যীচুৱেও তেওঁৰ শিষ্য আৰু তেওঁৰ মাতৃৰ সৈতে তেওঁৰ হৃদয়ত আনন্দেৰে বিবাহত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।  আজি, এনে বহুতো লোক আছে যিয়ে দিনটোৰ তথাকথিত শুভ সময়বিচাৰে, আৰু আনকি নিমন্ত্ৰণ কাৰ্ডত বিবাহ অনুষ্ঠানৰ আৰম্ভণিৰ সময় আৰু নিকট সময় প্ৰিণ্ট কৰে।  এনে কাৰ্য্যই আমাৰ প্ৰভুৰ হৃদয়ক কিমান দুখিত কৰিব!  যদি এনে হয়, তেন্তে তেওঁ হৃদয়ৰ আনন্দেৰে বিয়াখনত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰিবনে?  কেৱল ইয়াৰ বিষয়ে চিন্তা কৰক।

আহক আমি পুনৰ ‘তৃতীয় দিন’ শব্দটোৰ ওপৰত চিন্তা কৰোঁ আহক।  খ্ৰীষ্টৰ দিনৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে এতিয়ালৈকে দুহাজাৰ বছৰ হৈ গৈছে।  প্ৰভুৰ দৃষ্টিত, এইটো ঠিক দুদিনৰ দৰে।  আৰু আমি সোনকালেই তৃতীয় দিনটো পাম।  সেই তৃতীয় দিনটোত তেওঁৰ সাধুসকলৰ সৈতে খ্ৰীষ্টৰ আগন্তুক ৰাজত্বক এক হাজাৰ বছৰধৰি বুজায়।  যি সময়ত দুই হাজাৰ বছৰতকৈও অধিক সময় পাৰ হৈ গ’ল, সেই সময়ত শাস্ত্ৰই আমাক নিমন্ত্ৰণ জনাইছে।  ” পাছত দূত জনে মোক ক’লে, “তুমি এই কথা লিখা: মেৰ-পোৱালিৰ বিবাহৰ ভোজলৈ যি সকল নিমন্ত্ৰিত হৈছে তেওঁলোক ধন্য।” তেওঁ মোক পুনৰ ক’লে, “এইবোৰ ঈশ্বৰৰ সত্য বাক্য।”(প্ৰকাশিত বাক্য ১৯: ৯)।

আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্ট মেষশাবকৰ সেই বিবাহত দৰা হ’ব।  আৰু তেওঁ নিজৰ তেজৰে ক্ৰয় কৰা গীৰ্জাটো হ’ব কইনা।  বিবাহ গৃহত প্ৰৱেশ কৰা দৰাৰ দৰে, সংগীতৰ শব্দলৈ, প্ৰভুস্বৰ্গৰ পৰা চিঞৰ বাখৰ কৰি, চিঞৰ বাখৰ কৰি আৰু ঈশ্বৰৰ শিঙাৰে নামি আহিব।

আৰু আপুনি আপোনাৰ আত্মাৰ প্ৰেমিকক মুখামুখিকৈ লগ পাব।  হে, আনন্দ কৰাৰ দিনটো কিমান যে গৌৰৱময় হ’ব!  পূব, পশ্চিম, উত্তৰ আৰু দক্ষিণৰ বহুতো লোকে অব্ৰাহাম, ইচহাক আৰু যাকোবৰ সৈতে সেই বিবাহৰ ভোজনত অংশগ্ৰহণ কৰিব।

আনন্দ, আনন্দ, উদযাপন আৰু উৎসৱ থাকিব, আৰু আঙুৰৰ সুৰাৰ অভাৱ নহ’ব।  মহিমাৰ ৰজাই তেওঁৰ ধন-সম্পত্তিঅনুসৰি আপোনাৰ সকলো প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিব।  ঈশ্বৰৰ সন্তান, আপুনি আপোনাৰ প্ৰভুৰ সৈতে তেওঁৰ গৌৰৱময় আগমনত, আপোনাৰ আত্মাৰ দৰা হিচাপে লগ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত নেকি?  প্ৰভুয়ে আপোনাক দিয়া এই দিনবোৰত বিচক্ষণ আৰু সতৰ্ক আৰু লাভজনকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰক, যাতে আপোনাক তেওঁৰ আহিথকা সময়ত পোৱা যায়

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “আত্মা আৰু কন্যাইh কয় “আহা!” আৰু যি জনাই শুনে, তেৱোঁ কয়, “আহা৷” যি জনৰ পিয়াহ লাগে, তেওঁ আহক আৰু যি জনে ইচ্ছা কৰে, তেওঁ বিনামূল্যে জীৱন জল গ্ৰহণ কৰক।”(প্ৰকাশিত বাক্য ২২: ১৭)।