ফেব্রুয়ারী 21 – সহভাগিতা

“সেয়া আমি দেখিলোঁ, শুনিলোঁ আৰু আপোনালোকলৈ ঘোষণাও কৰিলোঁ, গতিকে আপোনালোকেও আমাৰ সৈতে সহভাগীতা ৰাখিব। আমাৰ যি সহভাগীতা, সেয়া পিতৃৰ সৈতে আৰু তেওঁৰ পুত্র যীচু খ্রীষ্টৰ সৈতে সহভাগিতা।” (১ যোহন ১: ৩)।

এইটো এটা ডাঙৰ সৌভাগ্য যে প্ৰভুৱে আপোনাৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে।  আপোনাৰ আত্মা আৰু আপোনাৰ আত্মা তেওঁৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছে।  তেওঁ আপোনাৰ মাজত থাকে।  আৰু তেওঁৰ সৈতে আপোনাৰ এক নিৰন্তৰ মিলন আৰু মিলন আছে।

এগৰাকী বুঢ়ী আছিল যি নিজৰ ঘৰত নিজে বাস কৰি আছিল।  যিহেতু তাইৰ সকলো ল’ৰা-ছোৱালী বিদেশত বাস কৰি আছিল, তাই একাকীত্বৰ ভাৱনাৰ মাজেৰে গৈছিল।  ঈশ্বৰৰ বাক্য, প্ৰাৰ্থনা আৰু প্ৰশংসাৰ গানত আশ্ৰয় লোৱাৰ পৰিৱৰ্তে তাই দূৰদৰ্শনত কিছু বেয়া সমল চাই সময় অতিবাহিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।  তাই নিশ্চিত আছিল যে এইটোৱে তাইৰ একাকীত্ব দূৰ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।

এদিন, দূৰদৰ্শনত, তাই এটা হত্যাৰ দৃশ্য ৰক্ষা কৰিছিল – য’ত এজন নিৰীহ ব্যক্তিক নিৰ্মম মানুহে আগুৰি ধৰিছিল আৰু কোনো সহানুভূতি অবিহনে তেওঁক চুৰিৰে হত্যা কৰিছিল।  সেই দৃশ্যটোৱে সঁচাকৈয়ে তাইৰ হৃদয় কঁপাই তুলিছিল, আৰু তাইৰ মানসিক শান্তি সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস কৰিছিল।

আপোনাৰ মিলন আৰু ফেলোশ্বিপ ক’ত আছে?  আপুনি দেখা বস্তুবোৰৰ প্ৰকৃতি আৰু আপুনি কোৱা আৰু শুনা শব্দবোৰ কি?  কেৱল ইয়াৰ বিষয়ে চিন্তা কৰক।  ভাল পিতৃ-মাতৃয়ে সদায় বিচাৰিব যে তেওঁলোকৰ সন্তানে ভাল সহকৰ্মীৰ সৈতে বন্ধুত্ব ৰাখিব।  তেওঁলোকে আনকি তেওঁলোকৰ সন্তানৰ বাবে ভাল বন্ধুক হাতত লোৱাৰ পৰিমাণলৈও যায়।  আৰু যদি তেওঁলোকে দুষ্ট ব্যক্তিৰ সন্মুখীন হয়, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সন্তানক তেওঁলোকৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিব।  তেওঁলোকে নিশ্চিতভাৱে জানে যে কেৱল ভাল বন্ধুৰ জৰিয়তে হে তেওঁলোকৰ সন্তানে এক আশীৰ্ব্বাদপূৰ্ণ ভৱিষ্যত লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব।

আমাৰ ভাল বন্ধু – প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্ট, সদায়ে আপোনাৰ সৈতে এক সম্পৰ্ক ৰাখিব বিচাৰে।  তেওঁ আপোনাক মৰমেৰে ‘বন্ধু’ বুলি কয়।  যেতিয়াই আপুনি ঈশ্বৰৰ বাক্য পঢ়ে, আপোনাৰ প্ৰভুৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছে।  যেতিয়াই আপুনি আঁঠু কাঢ়ে, তেওঁৰ সোণালী মুখখন চাওঁক আৰু তেওঁৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰক, আপোনাৰ আত্মাই তেওঁৰ সৈতে মিলিত হ’ব।  কিয়নো, প্ৰভু তেওঁক বিচৰা কাৰো পৰা দূৰত নহয়।

যেতিয়া ঈশ্বৰে মানুহ সৃষ্টি কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ সৈতে সম্পৰ্ক ৰাখিব বিচাৰিছিল।  তেওঁ দিনটোৰ শীতল তাগিদাত সন্ধানত নামি আহিছিল।  আনকি পাপৰ বাবে মানুহে ঈশ্বৰৰ সৈতে থকা সম্পৰ্ক হেৰুৱালেও ঈশ্বৰে তেওঁক ত্যাগ কৰা নাছিল।  তেওঁ নিজকে যীচু বুলি প্ৰকাশ কৰিছিল, মানুহৰ ৰূপত, হেৰুওৱা ফেলোশ্বিপটো পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ।  ঈশ্বৰৰ সন্তান, সদায়ে প্ৰভুৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰে।

অধিক ধ্যানৰ বাবে শ্লোক: “সেয়েহে আমি যদি তেওঁৰে সৈতে সহভাগিতাত আছোঁ বুলি কওঁ আৰু আমি আন্ধাৰত চলোঁ, d তেনেহলে আমি মিছলীয়া আৰু সত্যৰ আচৰণ আমাৰ নাই”(১ যোহন ১:৬)