ਜਨਵਰੀ 14 – নতুন আনন্দ!

“যিমান দিন ধৰি তুমি আমাক দুখ দিলা আৰু, যিমান বছৰ আমি কষ্ট দেখিলোঁ, সেই অনুসাৰেই তুমি আমাক আনন্দিত কৰা.” (গীতমালা ৯০: ১৫)

অতীত টো আঁতৰি গৈছে. যোৱা বছৰটোত বহুতো দিন আছিল, যেতিয়া আমি পীড়িত হৈছিলোঁ আৰু বেয়া দেখিছিলোঁ.  কিন্তু সেইবোৰে নতুন বছৰত আপোনাক অনুসৰণ নকৰিব.  যোৱা বছৰটোত আপুনি যি অশ্ৰুসিক্ত অভিজ্ঞতাৰ মাজেৰে পাৰ হৈছিল, তাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰভুয়ে আপোনাক নতুন আনন্দেৰে ভৰাই তুলিব.

যদি আপুনি শাস্ত্ৰৰ পোহৰত অতীতৰ দুখ-কষ্ট আৰু ক্লেশৰ কাৰণবোৰৰ বিষয়ে চিন্তা কৰে, তেন্তে আপুনি বুজিপাব যে এইটো আমাক পৰীক্ষা কৰাৰ বাবে আছিল.  শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে যে প্ৰভুয়ে আপোনাক এই সকলোবোৰৰ মাজেৰে আগবঢ়োৱা তদুপৰি: “তেওঁ সেই মৰুভূমিত আপোনালোক মান্না খাবলৈ দিছিল – যিটো আপোনালোকৰ পূর্বপুৰুষসকলে কেতিয়াও দেখা নাছিল. যিহোৱাই আপোনালোকক পৰীক্ষা কৰিবৰ কাৰণে আৰু নম্র কৰিবৰ কাৰণে তেওঁ এইদৰে কৰিছিল যাতে শেষত আপোনালোকৰ সকলো ভাল হয়. “(2বিবৰণ ৮: ১৬)৷

প্ৰভুৰ আপোনাৰ বাবে এক স্পষ্ট পৰিকল্পনা আছে – আপোনাক নতুন বছৰলৈ লৈ যোৱা আৰু আপোনাৰ ভাল কৰাৰ বাবে.  প্ৰভুয়ে এইদৰে কৈছিল: “আন লোক বাস কৰিবলৈ তেওঁলোকে ঘৰ নাসাজিব, আৰু আন লোক ভোগ কৰিবলৈ তেওঁলোকে বাৰী নাপাতিব;

কিয়নো গছৰ আয়ুস যিমান, মোৰ লোকসকলৰো আয়ুস সিমান হ’ব, আৰু মোৰ মনোনীত লোকসকলে নিজৰ হাতেৰে কৰা কাৰ্যৰ ফল বহুকাললৈকে ভোগ কৰিব.”(যিচয়া ৬৫: ২২)৷

প্ৰভুৰ দ্বাৰা দায়ূদক প্ৰকৃততে ৰজা হোৱাৰ বাবে বাছনি কৰা হৈছিল; আৰু তেওঁক পয়গম্বৰ চেমুৱেলে অভিষিক্ত কৰিছিল.  কিন্তু তেওঁ বহুতো দুখ আৰু ক্লেশৰ দ্বাৰা নিপীড়িত হৈছিল.  চাউলে তেওঁক চিকাৰ কৰি পাহাৰআৰু গুহাসমূহত অনুসৰণ কৰিছিল.   আপুনি হয়তো ভাবিব পাৰে যে ঈশ্বৰে কিয় দায়ূদৰ জীৱনত এনে ধৰণৰ দুখ আৰু পৰীক্ষণৰ অনুমতি দিছিল?  এইটো কেৱল তেওঁক এজন মহান ৰজা আৰু পিছৰ দিনবোৰত প্ৰভুৰ এজন শক্তিশালী ভৱিষ্যতবক্তা হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ বাবে আছিল.

এক নিৰ্দিষ্ট সময়ত তেওঁৰ সকলো দুখ-কষ্টৰ অৱসান ঘটিল.  তেওঁৰ দুখৰ সকলো দিন আৰু সংগ্ৰামৰ দিনবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ গৈছিল.  আৰু তেওঁক সমগ্ৰ ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰজা হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হৈছিল.  দায়ূদৰ জীৱনত কি এক নাটকীয় উচ্চতা?!

দায়ূদৰ শেষৰ দিনবোৰৰ বিষয়ে শাস্ত্ৰই এইদৰে কৈছে: “তেওঁ সম্পূৰ্ণ বয়স পায়, দীঘলীয়া জীৱন সা-সম্পতি আৰু সন্মান উপভোগ কৰি বৃদ্ধ অৱস্থাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়. তেওঁৰ পুত্ৰ চলোমন তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল.”(১ বংশাৱলী ২৯: ২৮)৷

“যদিও এতিয়া বিভিন্ন দুখ-কষ্টই আপোনালোকক শোকৰ অনুভৱ আনি দিছে, তথাপি এই কথা ভাবি আপোনালোকে অানন্দ কৰক৷আপোনালোকে অলপ সময় দুখভোগ কৰাৰ পাছত, সকলো অনুগ্ৰহৰ ঈশ্ৱৰ, যি জনে অনন্ত গৌৰৱৰ বাবে আপোনালোকক খ্ৰীষ্টত আমন্ত্ৰণ কৰিছে, তেৱেঁই আপোনালোকক সিদ্ধ, সুস্থিৰ আৰু বলৱন্ত কৰিব. “(১ পিতৰ ১: ৬, ৫: ১০)৷  কিন্তু কেতিয়াও নাপাহৰিব যে সেই চমু পৰীক্ষাবোৰৰ বাহিৰেও, আপোনাৰ নতুন আনন্দ আৰু নতুন আশীৰ্ব্বাদ আছে.

আপুনি আপোনাৰ এতিয়ালৈকে মুক্তি পোৱা স্বামীৰ জৰিয়তে বৃহৎ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে.  দুষ্টলোকৰ ভয়ংকৰ বিস্ফোৰণৰ দ্বাৰা আপুনি হৃদয় ভঙা হ’ব পাৰে.  কিন্তু এই নতুন বছৰত, প্ৰভুয়ে সেই সকলোবোৰ ঘূৰাই দিব আৰু আপোনাৰ আনন্দ দুগুণ কৰিব.

ঈশ্বৰৰ সন্তান, আপোনাৰ দুখ-কষ্টৰ দিন আৰু বহু বছৰৰ সংগ্ৰামৰ অৱসান ঘটিব.  এই নতুন বছৰত, প্ৰভুয়ে আপোনাৰ সকলো অসুবিধা আঁতৰ কৰিব আৰু আপোনাৰ হৃদয়ক নতুন আনন্দেৰে ভৰাই তুলিব.  সেয়েহে, বিশ্বাসেৰে প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকক.

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ দয়া আমাৰ ওপৰত থাকক; তুমি আমাৰ হাতৰ সকলো কার্য সফল কৰা; হয়, আমাৰ হাতৰ সকলো কামত তুমি সফলতা দান কৰা.”(গীতমালা ৯০: ১৭)