ডিচেম্বৰ 19 – পুৰুষৰ প্ৰতি সদিচ্ছা!

“উৰ্দ্ধলোকত ঈশ্বৰৰ মহিমা, আৰু পৃথিৱীত তেওঁৰ প্ৰীতিৰ পাত্ৰ মানুহবোৰৰ মাজত শান্তি.” (লূক ২: ১৪)৷

স্বৰ্গীয় স্বৰ্গদূতসকলৰ শুভেচ্ছাৰ তৃতীয় অংশটো হৈছে পুৰুষৰ প্ৰতি সদিচ্ছা বা মানৱজাতিৰ প্ৰতি প্ৰেম.  প্ৰভুৱে মানুহ সৃষ্টি কৰোঁতে এই প্ৰেমপ্ৰকাশ কৰিছিল.  যেতিয়া আপুনি অনন্তকাললৈ পাৰ হ’ব, তেতিয়া আপুনি প্ৰভুয়ে আপোনাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা আশ্চৰ্যকৰ প্ৰাসাদ আৰু গৌৰৱৰ মুকুট দেখিব আৰু তেওঁক প্ৰশংসা কৰি থাকিব.

যেতিয়া প্ৰভু যীচু এই পৃথিৱীলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ সকলো প্ৰেম পিতৃৰ ওপৰত ৰাখিছিল.  তেওঁ এইদৰে কৈছিল: “মোক যি জনে পঠালে, তেওঁ মোৰ লগত আছে. তেওঁ মোক অকলশৰীয়াকৈ ৰখা নাই, কিয়নো মই সদায় তেওঁৰ সন্তোষজনক কাম কৰোঁ.”(যোহন ৮: ২৯).  যেতিয়া আপুনি আপোনাৰ প্ৰেম প্ৰভুৰ ওপৰত ৰাখে, তেতিয়া তেওঁ আপোনাৰ প্ৰতি আৰু অধিক মৰমীয়াল হ’ব আৰু তেওঁ আপোনাক তেওঁৰ প্ৰিয় আৰু তেওঁৰ নিখুঁত বুলি ক’ব.  তেওঁ আপোনাক দানিয়েল বুলি কোৱাৰ দৰে ইমান প্ৰিয় বুলিও ক’ব.

ব্ৰিটিছ ইভাঞ্জেলিষ্ট স্মিথ উইগলচৱৰ্থে এবাৰ ৰেলত যাত্ৰা কৰি আছিল.  আৰু একেটা কেবিনত বহি থকা যুৱকসকলে তেওঁক কৈছিল; “মহাশয়, আপোনাৰ মুখত ঈশ্বৰৰ উপস্থিতিয়ে আমাক আমাৰ সকলো পাপৰ বাবে দোষী কৰি তোলে; ই ঈশ্বৰৰ ভয় কঢ়িয়াই আনে আৰু আমাক কঁপাই তোলে”.  আৰু তেওঁলোক সকলোৱে কান্দিবলৈ ধৰিলে.

পিছলৈ যেতিয়া স্মিথ উইগলচৱৰ্থে সেই ঘটনাৰ বিষয়ে কৈছিল, তেতিয়া তেওঁ এইদৰে কৈছিল: “প্ৰভু যীচু মোৰ বাবে ইমান প্ৰিয় আৰু মই তেওঁক মোৰ সকলোৰে সৈতে ভাল পাওঁ.  তেওঁ মোৰ জীৱনত কৰা সকলোবোৰ মই কৃতজ্ঞতাৰে মনত ৰাখিছিলো.  সম্ভৱতঃ তেতিয়াই প্ৰভুৰ উপস্থিতি মোৰ ওপৰত নামি আহিছিল.”

যেতিয়া এজন ব্যক্তিয়ে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি প্ৰেম, পুৰুষ আৰু সম্পত্তিৰ ওপৰত আৰোপ কৰে; আৰু সাংসাৰিক কামনাৰ ওপৰত, তাৰ পিছত পাপ আৰু অশুচিতা তেওঁৰ জীৱনত প্ৰৱেশ কৰে.  শাস্ত্ৰত কোৱা হৈছে; ” হে ব্যভিচাৰীa সকল, জগতৰ সৈতে ৰখা মিত্ৰতাই ঈশ্বৰৰ শত্ৰুতাb, ইয়াক আপোনালোকে নাজানে নে? এতেকে যি জনে জগতৰ প্ৰেমিক হবলৈ ইচ্ছা কৰে, তেওঁ নিজকে নিজে ঈশ্বৰৰ শত্ৰু কৰি লয়.”(যাকোব ৪: ৪)৷

সেয়েহে, কেতিয়াও আপোনাৰ প্ৰেমধন, সম্পত্তি বা সাংসাৰিক কামনাৰ ওপৰত নিদিব.  কিন্তু আপোনাৰ সকলো প্ৰেম যীচু খ্ৰীষ্টৰ ওপৰত ৰাখক, যিয়ে তেওঁৰ সকলো মহিমা ত্যাগ কৰিছিল আৰু এই পৃথিৱীলৈ আহিছিল আৰু দাসৰ ৰূপ লৈছিল, আৰু আপোনাৰ জীৱনধ্বংসৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ ক্ৰছত নিজৰ জীৱন ত্যাগ কৰিছিল.  তেওঁৰ প্ৰতি আপোনাৰ যিমান বেছি মৰম থাকিব, সিমানেই আপোনাৰ আশীৰ্ব্বাদ আৰু মঙ্গলময়তা লাভ কৰিব.  গীতমালা ৰচোঁতা দায়ূদে এইদৰে কৈছিল: “তোমাৰ বাহিৰে স্বৰ্গত মোৰ কোন আছে? তোমাৰ বাহিৰে পৃথিৱীত মোৰ এনে কোনো আশ্রয় নাই.”(গীতমালা ৭৩: ২৫)৷

ঈশ্বৰৰ সন্তান, যদি আপুনি প্ৰভুক ভাল পায়, তেন্তে আপুনি তেওঁৰ উপস্থিতিত থাকিব বিচাৰিব আৰু তেওঁৰ ভৰিত বহিব বিচাৰিব.  প্ৰাৰ্থনা আৰু শাস্ত্ৰ পঢ়াৰ বাবে আপোনাৰ যথেষ্ট আকাংক্ষা থাকিব.  আপুনি ঈশ্বৰৰ গীৰ্জালৈ গৈ, তেওঁক প্ৰশংসা আৰু উপাসনা কৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ বাৰ্তা শুনি বৰ আনন্দ আৰু আনন্দ পাব.

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ দয়া আমাৰ ওপৰত থাকক; তুমি আমাৰ হাতৰ সকলো কার্য সফল কৰা; হয়, আমাৰ হাতৰ সকলো কামত তুমি সফলতা দান কৰা.”(গীতমালা ৯০: ১৭).