নৱেম্বৰ 16 – জ্ঞানৰ ভাল বসন্ত!

“মানুহৰ মুখৰ কথা গভীৰ জলৰ দৰে; প্রজ্ঞাৰ ভুমুক বৈ থকা জুৰিৰ নিচিনা” (হিতোপদেশ ১৮: ৪)।

ৰজা চলোমন, যাৰ জ্ঞান পৃথিৱীৰ সকলো জ্ঞানী লোকতকৈ অধিক আছিল; জ্ঞানক এটা বসন্ত আৰু প্ৰবাহিত নদীৰ সৈতে তুলনা কৰে।  প্ৰকৃততে, স্বৰ্গৰ নদীৰ পৰা ঈশ্বৰৰ জ্ঞান প্ৰবাহিত হৈছে।

সাংসাৰিক জ্ঞান আৰু আধ্যাত্মিক জ্ঞান আছে।  আৰু ঈশ্বৰে তেওঁৰ সন্তানক সকলো জ্ঞান প্ৰদান কৰে।  যদিও আপুনি কপৌৰ দৰে ছলনা নকৰাকৈ থাকিব লাগে, তথাপিও আপুনি সৰ্প হিচাপে জ্ঞানী হোৱা উচিত।

আনকি সৰু কাম বোৰ কৰাৰ বাবেও আপোনাক জ্ঞানৰ প্ৰয়োজন।  যদি আপুনি বুদ্ধিমত্তাৰে কথা কয় আৰু কাম কৰে, আপুনি আপোনাৰ কোনো কথা বা কাৰ্য্যৰ বাবে পিছত কেতিয়াও অনুশোচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন নহ’ব।  আমাৰ প্ৰভু যীচুৱে কেতিয়াও তেওঁৰ কোনো কথা ঘূৰাই ল’ব লগা হোৱা নাছিল বা তেওঁৰ কোনো মন্তব্যৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰিব লগা হোৱা নাছিল।  ইয়াৰ কাৰণ আছিল তেওঁ ঈশ্বৰৰ জ্ঞানৰ জৰিয়তে প্ৰতিটো শব্দ কৈছিল।  আৰু তেওঁ আপোনাৰ জ্ঞানৰ ভাল বসন্ত।

শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে:কিন্তু আপোনালোকৰ কাৰোবাৰ যদি জ্ঞানcৰ অভাৱ হয় তেনেহলে যি জন দিওঁতা ঈশ্ৱৰ, যি জনে গৰিহণা নকৰাকৈ মুক্তহস্তে সকলোকে দান কৰে, তেওঁক যাচনা কৰকd আৰু তাতে আপোনালোকক দিয়া হ’ব।”(যাকোব ১: ৫)৷

বহুতো ফৰীচী, সদ্দুচি আৰু লিপিকাৰে প্ৰভু যীচুৰ সৈতে কেনেকৈ দোষ বিচাৰিব পাৰে তাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰিছিল।  তেওঁলোকে তেওঁক অসংখ্য প্ৰশ্ন সুধিছিল; চিজাৰক (মথি ২২: ১৫- ২২) কৰ পৰিশোধ কৰাটো বৈধ নে কি, তেওঁলোকে ব্যভিচাৰত আক্ৰান্ত মহিলাগৰাকীক (যোহন ৮: ৪- ৫) মৃত্যুৰ বাবে শিলগুটি ৰেখা উচিত নে নহয়।  কিন্তু যেতিয়া প্ৰভুয়ে তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ জ্ঞানেৰে উত্তৰ দিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে আচৰিত হৈছিল আৰু আৰু কোনো প্ৰশ্ন নকৰিবলৈ সাহস কৰিছিল।  প্ৰকৃততে, প্ৰভুয়ে আমাৰ সকলোকে এনে জ্ঞানৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে; প্ৰত্যাহ্বান জনাব নোৱাৰা জ্ঞান।

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “কিন্তু ওপৰৰ পৰা অহা যি জ্ঞান, সেয়ে প্ৰথমে শুদ্ধ, পাছত শান্তিযুক্ত, ক্ষান্ত স্বভাৱী, কোমল-স্বভাৱী, দয়া আদি উত্তম ফলেৰেf পৰিপূৰ্ণ, নিঃসংশয় gআৰু নিৰ্মল”(যাকোব ৩: ১৭)