ଜୁନ୍ 06 – ସେ ଆମର ଦୁଃଖ ବହନ କରିଛନ୍ତି

(ଯିଶାଇୟ ୫୩:୪) ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଯାତନାସବୁ ଧାରଣ କରିଅଛନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ବ୍ୟଥାସବୁ ବହନ କରିଅଛନ୍ତି. ତଥାପି ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଆହତ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ଓ ଦୁଃଖଗ୍ରସ୍ତ ବୋଲି ମଣିଲୁ.

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାନ୍ଧ କେବଳ ଆମର ପାପ ନୁହେଁ ବରଂ ଆମର ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ବହନ କରିଛି ସେ ଦୁଃଖ ସହିତ ପରିଚିତ ଥିଲେ  (ଯିଶାଇୟ ୫୩:୩)  ସେ ମଧ୍ୟ ଆମର ଦୁଃଖ ବହନ କରିଛନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ସେ ଦେଖାଗଲା ଯେ ସେ ତାଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ଏକ ଭାରୀ କାଠ କ୍ରସ୍ ବହନ କରିଥିଲେ, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ଆମର ଦୁଃଖ ବହନ କରିଥିଲେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ପ୍ରଭୁ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ବହନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଦୁଃଖକୁ ଆନନ୍ଦରେ ପରିଣତ କରିବେ  ସେ ମାରାହର ତିକ୍ତତାକୁ ମଧୁର ଜଳରେ ପରିଣତ କରିବେ

ଯେତେବେଳେ ଦୁଃଖର ଡ଼ ଆସେ; ଯେତେବେଳେ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ କ୍ଷତି ହୁଏ କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅସହ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କର, ମଣିଷ ଜୀବନରେ ନିଜର ଭାର ହରାଇଥାଏ  ସେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଏତେ ଦୁଃଖୀ ଏବଂ ସେ କିପରି ନିଜ ଭାର ବାଣ୍ଟି ପାରିବେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଅନେକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ସହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବାରେ ଶେଷ ହୁଅନ୍ତି  ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପରିଚାଳନା କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ; ଏବଂ ମାନସିକ ବିକୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପରି ବୁଲନ୍ତୁ  ଆଉ କେତେକ ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି

କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ବିସ୍ୱାସ କରୁ, ଆମର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ତାଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ପକାଇଲୁ ଏବଂ ବିଶ୍ରାମ ନେଉଛୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ବାହୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଏ; କୋନସୋଲ; ଏବଂ ଆମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି

ଏକ ସଂଗଠନରେ ଜଣେ ଉଚ୍ଚ ପଦାଧିକାରୀ ଥିଲେ, ଯାହାର ଯୌବନ କାଳରେ ଏକ ପୁଅ ଥିଲା ବାପା ନିଜ ପୁଅକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଉଥିଲେ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବହୁତ ଭରସା ଥିଲା  ଥରେ ଯୁବକ ଯେତେବେଳେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ କାର ଚଳାଉଥିଲେ, ସେ ହଠାତ୍ ଦୁର୍ଘଟଣାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଘଟଣାସ୍ଥଳରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲା ଏହି ଖବର ଶୁଣି ବାପା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିଲେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ ଏବଂ କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ସେ କେବଳ ପୁଅର ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ ରହିଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଭିତରେ ଥିବା ଦୁଃଖକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ  କିନ୍ତୁ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ସେହି ଦୁଃଖ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସେ ହୃଦ୍‌ଘାତ ହେତୁ ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ

*ତୁମର ମଧ୍ୟ ଅସହ୍ୟ ଦୁଃଖ ଅଛି କି? ତୁମକୁ ଯାହା କରିବାକୁ ପଡିବ ତାହା ହେଉଛି ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଖିବା; ତୁମର ସମସ୍ତ ଯତ୍ନ ଓ ଦୁଃଖକୁ ତାଙ୍କ ପାଦରେ ନିକ୍ଷେପ କର; ଏବଂ ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ତୁମର ହୃଦୟ ଏବଂ ଲୁହ ଝାଳ  ସେ ତୁମର ଦୁଃଖକୁ ଆନନ୍ଦରେ ପରିଣତ କରିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ନାହାଁନ୍ତି କି? (ଯୋହନ ୧୬:୨୦) ସେ ତାଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାତ ବିସ୍ତାର କରି ତୁମର ସମସ୍ତ ଲୁହ ପୋଛି ଦେବେ *

ରାଜା ଦାଉଦ କାହିଁକି ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟାଚାରିତ ହୋଇ ଦୁଃଖରେ ବୁଲାବୁଲି କରିବେ ସେ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ ଏହିପରି ଚିନ୍ତା ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଦତଳେ ପକାଇଲେ ଏବଂ ସେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ: “ହେ ମୋର ପ୍ରାଣ, ତୁମେ କାହିଁକି ତଳେ ପଡ଼ିଯାଅ? ଏବଂ ତୁମେ ମୋ ଭିତରେ କାହିଁକି ବିବ୍ରତ? ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା; କାରଣ ମୁଁ ତଥାପି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବି, ମୋର ମୁଖ ଏବଂ ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ” (ଗୀତସଂହିତା-୪୨:୧୧)

ଧ୍ୟାନ କରିବା ପାଇଁ:  (ହିତୋପଦେଶ- ୧୫:୧୩) ଆନନ୍ଦିତ ମନ ମୁଖକୁ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କରେ; ପୁଣି, ମନର ଶୋକରେ ଆତ୍ମା ଭଗ୍ନ ହୁଏ