ডিচেম্বৰ 17 – ঈশ্বৰৰ গৌৰৱ!

“তেতিয়া অকস্মাতে স্বর্গবাহিনীৰ এক বৃহৎ দলে সেই দূতৰ লগ ল’লে আৰু ঈশ্বৰৰ প্রশংসা কৰি কবলৈ ধৰিলে,  “উৰ্দ্ধলোকত ঈশ্বৰৰ মহিমা, আৰু পৃথিৱীত তেওঁৰ প্ৰীতিৰ পাত্ৰ মানুহবোৰৰ মাজত শান্তি.”(লূক ২: ১৩- ১৪)৷

ডিচেম্বৰ মাহত সোমুৱাৰ লগে লগে আমি খ্ৰীষ্টমাছৰ কথা চিন্তা কৰোঁ.  মাহটোৰ আৰম্ভণিতে, গীৰ্জাৰ গায়ক দলটোৱে ঘৰবোৰ পৰিদৰ্শন কৰিব আৰু খ্ৰীষ্টমাছ কেৰল গাব, শাস্ত্ৰৰ অংশপঢ়িব, প্ৰভুক প্ৰাৰ্থনা আৰু মহিমান্বিত কৰিব.  আজিৰ মূল পদটোত আমি স্বৰ্গীয় স্বৰ্গদূতৰ গীতটো বিচাৰি পাওঁ, ত্ৰাণকৰ্তাৰ জন্মৰ বিষয়ে ঘোষণা কৰাৰ পিছত.

শাস্ত্ৰত আমি তিনিটা অনুষ্ঠান দেখিবলৈ পাওঁ য’ত স্বৰ্গদূতসকলে ঈশ্বৰক গান গায় আৰু নৃত্য কৰে আৰু মহিমান্বিত কৰে.   ১)যেতিয়া প্ৰভুয়ে পৃথিৱীৰ ভেটি স্থাপন কৰিছিল: “যেতিয়া প্ৰভাতীয় তৰাবোৰে একেলগে গান কৰিছিল, তেতিয়া ঈশ্বৰৰ সন্তান সকলে জয়ধ্বনি কৰিছিল নে?”(ইয়োব ৩৮: ৭)৷

২) আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তা প্ৰভু যীচুৰ জন্মৰ সময়ত, যিপতি মানৱজাতিক বচাবলৈ পৃথিৱীলৈ নামি আহিছিল; স্বৰ্গীয় স্বৰ্গদূতসকলে গৰখীয়াসকলক (লূক ২: ১৩- ১৪) গান গাইছিল.

৩) যেতিয়া পাপীয়ে অনুতাপ কৰি ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ যায় (লূক ১৫: ৭)৷

স্বৰ্গদূতসকলৰ গানত তিনিটা অংশ আছে.  প্ৰথমতে, ‘ঈশ্বৰৰ মহিমা’. কেৱল স্বৰ্গত থকা ঈশ্বৰ সকলো মহিমা আৰু সন্মানৰ যোগ্য.  মানুহে ঈশ্বৰক সন্মান কৰা উচিত আৰু ঈশ্বৰে সেইটোৱেই আশা কৰে.

প্ৰভুয়ে এইদৰে কৈছে: “মই আনএজনক মোৰ মহিমা নিদিওঁ.” (যিচয়া ৪৮: ১১)৷  “মই প্ৰভু, সেইটো মোৰ নাম;  আৰু মোৰ মহিমা মই আনএজনক নিদিওঁ, বা খোদাই কৰা ছবিবোৰৰ প্ৰতি মোৰ প্ৰশংসা নকৰো.”মই যিহোৱা, এয়ে মোৰ নাম;

আৰু মই মোৰ গৌৰৱ আনক, বা মোৰ প্ৰশংসা কটা মুৰ্ত্তিবোৰক নিদিওঁ” (যিচয়া ৪২: ৮)৷  সেইবাবে ৰজা দায়ূদে প্ৰভুৰ ওচৰলৈ চাই এইদৰে কৈছিল: “হে যিহোৱা, আপুনি মহত্ব, পৰাক্ৰমী, প্ৰশংসনীয়, বিজয়ী, আৰু প্ৰতাপী. কাৰণ স্বৰ্গত আৰু পৃথিৱীত যি যি আছে, সেই সকলোৱেই আপোনাৰ. ৰাজ্যও আপোনাৰেই, আৰু চাৰিও দিশে শাসনকৰ্তা ৰূপে যিহোৱা আৰু আপুনি মৰ্য্যদাপূৰ্ণ.”(১ বংশাৱলী ২৯: ১১)৷

যিজনে ঈশ্বৰক প্ৰশংসা আৰু সন্মান কৰে, তেতিয়া ঈশ্বৰ তেওঁলোকৰ মাজত উপস্থিত থাকিব – কিয়নো তেওঁ প্ৰশংসাৰ মাজত বাস কৰি আনন্দিত হয়.  যেতিয়া ৰজা চলোমনে প্ৰভুৰ বাবে মন্দিৰউৎসৰ্গা কৰিছিল আৰু তেওঁক প্ৰশংসা আৰু সন্মান কৰিছিল, তেতিয়া প্ৰভুৰ মহিমা মন্দিৰত ডাৱৰ হিচাপে নামি আহিছিল.  চলোমন আৰু ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ সৈতে চুক্তি কৰিবলৈ প্ৰভুৰ উপস্থিতি আছিল.  ইয়াৰ উপৰিও আমি শাস্ত্ৰৰ আন এক চৰম পৰম পৰ্যায়ৰ বিষয়েও দেখিছোঁ, “কিন্তু সেই প্ৰশংসা aঈশ্বৰক নিদিয়াত, প্ৰভুৰ দূতে তেতিয়াই তেওঁক আঘাত কৰিলে আৰু পোকে খোৱাত, তেওঁ প্ৰাণ ত্যাগ কৰিলে৷”(পাঁচনি কৰ্ম্ম ১২: ২৩)৷

ঈশ্বৰৰ সন্তানে, সেয়া ডাঙৰ কাম হওঁক বা সৰু হওঁক, ঈশ্বৰৰ পৰা হোৱা বুলি স্বীকাৰ কৰে আৰু ঘোষণা কৰে যে তেওঁ হৈছে আপোনাৰ জীৱনৰ সকলো প্ৰগতি আৰু উন্নতিৰ কাৰণ.  ঈশ্বৰৰ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিবলৈ আপোনাৰ জীৱনটো পোনপটীয়াকৈ জীয়াই থাকক.

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “যি মানুহ সৰ্ব্বোপৰি জনাৰ আশ্রয়ত থাকে, যি মানুহ সৰ্ব্বশক্তিমানৰ ছাঁত বসতি কৰে”(গীতমালা ১৯: ১).