খোজকঢ়া 27 – পবিত্ৰ আত্মা আৰু বিজয় !

“দানিয়েলৰ অন্তৰত অসাধাৰণ আত্মা থকাৰ বাবে তেওঁ আন প্ৰধান বিষয়াতকৈ আৰু প্রাদেশিক অধ্যক্ষতকৈ তেওঁ বিশিষ্ট আছিল; সেয়ে ৰজাই তেওঁক সমগ্র ৰাজ্যৰ ওপৰত নিযুক্ত কৰিবলৈ চিন্তা কৰিলে.”(দানিয়েল ৬:৩).

আপুনি আপোনাৰ জীৱনত জয় লাভ কৰিব বিচাৰেনে? আপুনি পবিত্ৰ আত্মাক গ্ৰহণ কৰা উচিত, যিয়ে আপোনাক বিজয় প্ৰদান কৰে. আৰু আত্মাক জ্বলাই দিয়া উচিত; আৰু পবিত্ৰ আত্মাক তোমালোকৰ মাজত শক্তিশালীভাৱে কাম কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ক. দানিয়েলে পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত জীৱন যাপন কৰিছিল. আৰু তাৰ জৰিয়তে তেওঁক সমগ্ৰ ৰাজ্যখনৰ ওপৰত শাসক হিচাপে স্থাপন কৰা হৈছিল.

দানিয়েলৰ বিষয়ে বেবিলনৰ ৰাণী মাতৃৰ সাক্ষ্য, তলত দিয়া ধৰণৰ আছিল: “পবিত্ৰ দেৱতাবোৰৰ আত্মা থকা এজন মানুহ আপোনাৰ ৰাজ্যত আছে. আপোনাৰ পিতৃ থকা সময়ত জ্ঞান, বিবেচনা, আৰু দেৱতাবোৰৰ প্রজ্ঞাৰ দৰে প্রজ্ঞা তেওঁত বিচাৰি পোৱা গৈছিল. আপোনাৰ পিতৃ, ৰজা নবূখদনেচৰে, তেওঁক শাস্ত্রজ্ঞ, মৃতলোকৰ লগত কথা পতাসকল, জ্ঞানীলোক, আৰু জ্যোতিষী সকলৰ ওপৰত অধ্যক্ষ নিযুক্ত কৰিছিল. 12 তেওঁৰ অন্তৰত উত্তম আত্মা, বিবেচনা শক্তি, সপোনৰ ফলিতা ক’ব পৰা, নিগূঢ় বাক্য ব্যাখ্যা কৰিব পৰা, আৰু সমস্যা সামাধান কৰিব পৰা গুণ পোৱা গৈছিল; তেওঁৰ নাম দানিয়েল, ৰজাই তেওঁক বেলটচচৰ নাম দিছিল. এতিয়া সেই দানিয়েলক মতা হওক, আৰু তেৱেঁ আপোনাক ইয়াত কি লিখা আছে তাৰ অৰ্থ ক’ব.”(দানিয়েল ৫:১১-১২).

পুৰণি নিয়মৰ সময়ত মানুহক পবিত্ৰ আত্মাৰে পৰিপূৰ্ণ হোৱাটো বিৰল আছিল. কিন্তু আমি এতিয়া পবিত্ৰ আত্মাৰ যুগত বাস কৰিছো; পিছৰ বৰষুণৰ যুগ. প্ৰভুৱে নিজৰ অভিষেক ঢালি দিয়াৰ ঋতু. নটা আত্মাৰ উপহাৰ আৰু শক্তি পৰিচালনাৰ সময়. যদি আপুনি পবিত্ৰ আত্মা গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হয়, তেন্তে আপুনি যীচুৰ বহুমূলীয়া তেজেৰে আপোনাৰ হৃদয়খন পৰিষ্কাৰ কৰি প্ৰভুৰ আগত তুলি লোৱা উচিত.

পবিত্ৰ আত্মাৰ বিষয়ে প্ৰভু যীচুৱে কৈছিল, “আহা!” আৰু যি পিয়াহ লাগে তেওঁ আহক. যিয়ে কামনা কৰে, তেওঁ জীৱনৰ পানী মুক্তভাৱে লওক”. যেতিয়া আপুনি পবিত্ৰ আত্মা লাভ কৰিব, তেতিয়া তেওঁ নিজেই আপোনাৰ মাজত আপোনাৰ সান্ত্বনাদাতা হিচাপে থাকিব. আৰু তেওঁ আপোনাক নেতৃত্ব দিব আৰু সকলো সত্যৰ দিশত পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব. “সেয়ে লোকসকলে পশ্চিম দিশৰ পৰা যিহোৱাৰ নামলৈ, আৰু সূৰ্য উদয় হোৱা ফালৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰতাপলৈ ভয় কৰিব; bযেতিয়া শত্রু প্লাৱনৰ দৰে আহিব, তেতিয়া যিহোৱাৰ আত্মা ধ্বজাৰ দৰে তাৰ বিৰুদ্ধে থাকিব.”(যিচয়া ৫৯:১৯).

আপোনাৰ জীৱনত দুটা বস্তু আপোনাৰ সন্মুখত ৰখা হৈছে. এটা হ’ল এই জগতৰ পাপসুলভবোৰ বাছি লোৱা. আৰু আনটো হৈছে যীচু খ্ৰীষ্টৰ বহুমূলীয়া তেজৰ দ্বাৰা শুচি হোৱা আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰে পৰিপূৰ্ণ হোৱা. এজন ব্যক্তিৰ জীৱনৰ মৰ্যাদা যিয়েই নহওক কিয়, একে অৱস্থাতে তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব. শাস্ত্ৰই কৈছে, “তেওঁৰ (পাপীৰ) হাড়বোৰ তেওঁৰ যৌৱনৰ শক্তিৰে ভৰি আছে, কিন্তু ই তেওঁৰ লগত ধূলিত পৰিব” (ইয়োব ২০:১১). কিন্তু যদি আপুনি পবিত্ৰ আত্মা লাভ কৰিছে, তেন্তে প্ৰভুৱে আপোনাৰ হাড়লৈ জুই পঠাব, ওপৰৰ পৰা (বিলাপ ১:১৩). ঈশ্বৰৰ সন্তানসকল, স্বৰ্গৰ জুইত পৰিপূৰ্ণ হওক; সেইটোৱেই হৈছে জয়ৰ জীৱন যাপনৰ একমাত্ৰ উপায়.

অধিক ধ্যান-ধাৰণৰ বাবে পদ: “যিহোৱাৰ আত্মা, প্ৰজ্ঞাৰ আত্মা, আৰু সুবিবেচনা, পৰামৰ্শ, আৰু পৰাক্ৰমৰ আত্মা, জ্ঞান আৰু যিহোৱা বিষয়ক ভয়ৰ আত্মা, তেওঁৰ ওপৰত স্থিতি ল’ব.”(যিচয়া ১১:২).