ଫେବୃଆରୀ21 – ଜ୍ୟୋତି

(ଦାନିୟେଲ-୧୨:୩) ଆଉ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନବାନ, ସେମାନେ ଆକାଶର ଦୀପ୍ତିର ତୁଲ୍ୟ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଅନେକଙ୍କୁ ଧର୍ମର ପ୍ରତି ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ତାରାଗଣର ତୁଲ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ହେବେ.

ଆମର ପ୍ରଭୁ ଧର୍ମର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଟନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଭାବରେ, ତୁମେ ଅନ୍ଧକାରର ଏହି ଜଗତରେ ଉଠି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ କି? ତୁମେ ଆଲୋକ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଚମତ୍କାର ଆଲୋକକୁ ନେଇଯାଏ ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଜଗତର ଆଲୋକ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାରା ଭାବରେ ସ୍ଥାନିତ କରିଛନ୍ତି

ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଟ୍ରେନ୍ ଗୁଡିକ ଅନେକ ଛୋଟ ଷ୍ଟେସନ ଦେଇ ଯାଉଥିଲା ଏବଂ ସଂପୃକ୍ତ ଷ୍ଟେସନର ଷ୍ଟେସନ୍ ମାଷ୍ଟର ଟ୍ରେନ୍ ଦେଇ ଯାଇପାରିବ କିମ୍ବା ଅଟକି ଯିବା ପାଇଁ ଏକ ଲାଲ୍ ଲନ୍ଟର୍ ସୂଚାଇବ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରାତିରେ, ଗୋଟିଏ ଷ୍ଟେସନରେ, ଯେତେବେଳେ ଷ୍ଟେସନ୍ ମାଷ୍ଟର ଶୀଘ୍ର ଶୋଇଥିଲେ, ସେ ହଠାତ୍ ଷ୍ଟେସନର ଉଭୟ ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଟ୍ରେନ୍ ଆସୁଥିବା ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ଯେହେତୁ ଧକ୍କା ନହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଥରେ ଉଭୟ ଟ୍ରେନ୍ ଅଟକାଇବାକୁ ପଡୁଥିଲା, ସେ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ନାଲି କପଡ଼ା ହଲାଇଲେ

କିନ୍ତୁ ହଠାତ୍ ଅଟକି ଯିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଉଭୟ ଟ୍ରେନ୍ ଟ୍ରାକରେ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ଏକ ବଡ଼ ଧକ୍କା ହୋଇ ଅନେକଙ୍କ ଜୀବନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଏହା ପରେ ହିଁ ଷ୍ଟେସନ ମାଷ୍ଟର ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ଯଦିଓ ସେ ଲାଲ୍  ହଲାଇଥିଲେ, ତଥାପି ଏଥିରେ ତେଲ ନ ଥିବାରୁ ଏହା ଚମକିଲା ନାହିଁ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝି ଥିଲେ ଯେ ଏହି ଦୁର୍ଘଟଣାର କାରଣ ସେ ନିଜେ

ଯେତେବେଳେ କୋର୍ଟରେ ଶୁଣାଣି ପାଇଁ ମାମଲା ଆସିଲା, ଜଜ୍ ତାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ପଚାରିଥିଲେ ଯେ ସେ ଲାଲ୍ ଆଲୋକ ଦେଖାଇଛନ୍ତି କି? ଏବଂ ଷ୍ଟେସନ ମାଷ୍ଟର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜର ଚାକିରି ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ମିଛ କହୁଥିଲେ ସେ ଏପରିକି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ସାଧାରଣତ କିପରି ଲଣ୍ଠନ ଉଠାନ୍ତି ଏବଂ ତରଙ୍ଗ କରନ୍ତି

ଜଜ୍ ତାଙ୍କ ରିପୋର୍ଟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ସହିତ ବାହାରକୁ ଆସିଥିଲେ ଯେ ଷ୍ଟେସନ ମାଷ୍ଟରଙ୍କର କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ ଏବଂ ଟ୍ରେନର ଡ୍ରାଇଭର ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଆଲୋକ ଦେଖିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ. ଯଦିଓ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ତାଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ଥିଲା, ଷ୍ଟେସନ ମାଷ୍ଟର ତାଙ୍କ ବିବେକର ଦୋଷ ଭୋଗିଥିଲେ, ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇପଡିଥିଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ.

ତୁମ ଭିତରେ ଦୀପ ରହିବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ତେଲ ମଧ୍ୟ ରହିବା ଉଚିତ୍ ତୁମେ ଉଠି ସେହି ଦୀପ ଏବଂ ତେଲ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବା ଉଚିତ୍ ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଉଠୁ ନାହଁ, ତୁମେ କିପରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକ ଦେଇ ପାରିବ? ଯେହେତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୌରବ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ଉଠିଛି, ଅଣଯିହୂଦୀମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଆଲୋକକୁ ଆସିବେ ଏବଂ ରାଜାମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଉତ୍ଥାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଆସିବେ (ଯିଶାଇୟ -୬୦:୩)

ଆବେଲ୍, ଯଦିଓ ମୃତ, ତଥାପି କଥାବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି (ଏବ୍ରୀ-୧୧:୪) ଲୋକମାନେ ତଥାପି ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଅନେକ ସାଧୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଣିଥିବା ପୁନର୍ଜୀବନ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଉଠି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲେ

ଈଶ୍ବରଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଏହା ହେଉଛି ଗୋଟିଏ ଜୀବନ ଯାହା ଆମେ ବଞ୍ଚୁ ଏବଂ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଉଠ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ

ଧ୍ୟାନ କରିବା ପାଇଁ (ହିତୋପଦେଶ -୪:୧୮) ମାତ୍ର ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ପଥ ପ୍ରଭାତର ଆଲୁଅ ତୁଲ୍ୟ,ଯାହା ମଧ୍ୟାହ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆହୁରି ଆହୁରି ତେଜସ୍କର ହୁଏ